Σύντομο Βιογραφικό

Μαθαίνω να γράφω κείμενα
Παραλαμβάνοντας το βραβείο για το βιβλίο "Με το μελάνι της σουπιάς", από τη Γυν. Λογοτεχνική Συντροφιά. Στοά Βιβλίου Νοέμβριος 2007

Γεννήθηκα ένα Νοέμβρη στα 1966. Οι δυο πρώτες δεκαετίες της ζωής μου χρωματίστηκαν με όνειρα αλήτες σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της Αχαΐας, την Παραλία Πλατάνου. Με όνειρα και σπουδές στα παιδαγωγικά, στις ανθρωπιστικές επιστήμες και σε μετεκπαιδεύσεις... συνέχισα και συνεχίζω ακόμα.

 

Πολύ νωρίς ήρθε ο έρωτας κατακτητής. Σύζυγος, οικογένεια, ζωή στην Ακράτα. Οι δυο γιοί μου, ο Αλέξανδρος και ο Παναγιώτης, σαν χαρταετοί ανεμίζουν τα πλουμίδια των νεανικών τους χρόνων σε μια ραδιενεργή ατμόσφαιρα.

Ψάχνω το αντιβιοτικό σε αυτήν την άχαρη πραγματικότητα, σταλάζοντας μελάνι στο χαρτί, παίζοντας ερασιτεχνικά θέατρο στον τοπικό Σύλλογο Αναγέννηση, συμμετέχοντας σε δράσεις για τον πολιτισμό, διδάσκοντας στη σχολική τάξη, εμπνέοντας τους μαθητές μου να δρουν σε καινοτόμα προγράμματα, στήνοντας Διαδικτυακούς Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς, διευθύνοντας ένα δημοτικό σχολείο, υλοποιώντας «Μαγικές Βιβλιοαποδράσεις» μα μαθητές και δασκάλους, επιμορφώνοντας μέσα από βιωματικά σεμινάρια και ημερίδες εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στις Καινοτόμες Δράσεις Ενίσχυσης της Φιλαναγνωσίας του Ε.ΚΕ.ΒΙ. και συνεχίζω... ξύνοντας ανελέητα τα μολύβια μου μήπως με την αιχμηρή τους μύτη  κατορθώσουν να αποτυπώσουν σταγόνες της ανησυχίας μου στο λευκό χαρτί.

Πολλές φορές γιατρεύομαι σαν αντικρίζω τα γελαστά μάτια των παιδιών, σαν ξεφυλλίζω τα βιβλία που δημιουργήσαμε μαζί στα Διαδικτυακά μας πετάγματα, αλλά και τα βιβλία που έγραψα για αυτά, σαν τα χειροκροτώ στη θεατρική σκηνή όταν ζωντανεύουν τα έργα μου.

Ξεπροβόδισα τα γραπτά μου σε εκπαιδευτικά περιοδικά, στον  τοπικό τύπο,  στο Λογοτεχνικό Ημερολόγιο του Σωματείου της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, σε πολιτιστικές δράσεις, συνέδρια, βιβλιοπαρουσιάσεις και δικτυακούς τόπους. Το πρώτο μου διήγημα με τίτλο: «Σπίτι παλιό» δημοσιεύτηκε στο Εδεσσαϊκό περιοδικό Κλεψύδρα (1987) και από τότε αγνοείται η τύχη του. Ψάχνω εναγωνίως να βρω τις λέξεις εκείνες που σηματοδότησαν την πρώτη επικοινωνία μου με τον αναγνώστη.

Στην ιστοσελίδα αυτή ο επισκέπτης θα βρει εισηγήσεις σε θέματα εφαρμογής της  λογοτεχνίας στη διδακτική πρακτική και παρουσίαση καινοτόμων εκπαιδευτικών προγραμμάτων από επιμορφωτικές ημερίδες και συνέδρια. Του επιτρέπεται δε, η πρόσβαση σε φωτογραφίες από τη ζωή μου, δημοσιεύματα, σκέψεις, κείμενα, άρθρα τοπικού και όχι μόνο ενδιαφέροντος, βιβλία, κριτικές, όλα αναρτημένα εδώ, στον ιστό της προσωπικής μου διαδρομής σε μια προσπάθεια του ευ e-πικοινωνείν.

Με  το παιδικό μυθιστόρημα: "Μια κάλτσα που τη λέγαν Ευρυδίκη", Ν. Σύνορα Λιβάνη, ξεκίνησα το 1999 ένα μεγάλο ταξίδι χορεύοντας με τις λέξεις και συνεχίζω ακόμα τις πτήσεις στην παιδική λογοτεχνία με την «Κόρη των Αιγών", (2002), Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ, «Το ατύχημα του Αϊ- Βασίλη», (2005), Α.Α. Λιβάνη (το βιβλίο προτείνεται από το σχολικό εγχειρίδιο γλώσσας, «Πετώντας με τις λέξεις» της Δ΄ τάξης), «Μαθαίνω να γράφω κείμενα» για την Δ΄ τάξη, 2007, Μεταίχμιο, «Χριστούγεννα στη Γελανδία», (2009), Α.Α. Λιβάνη, «Με το Μελάνι της Σουπιάς», (Βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, 2007) Α.Α. Λιβάνη(2010) και το τελευταίο μου, τη Γερακίνα και τον Πρίγκιπα Νερένιο, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη (2012).

Ονειρεύομαι να γράψω βιβλία για μεγάλα παιδιά σαν κι εμένα, εκλιπαρώντας καθημερινά τον αδυσώπητο χρόνο να μου επιτρέψει την είσοδο στον κόσμο των μεγάλων.

Με λένε Αναστασία Ευσταθίου και συνεχίζω …να έχω όνειρα, καθώς και την ψευδαίσθηση ότι τα μοιράζομαι με τους αναγνώστες επισκέπτες της ιστοσελίδας αυτής.
Αναστασία Ευσταθίου
Μάρτιος 2013

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.