Βιβλία για παιδιά

...Η γερακινα και ο πριγκιπας Νερενιος

Διαδραστική Γερακίνα

Τι είναι η Διαδραστική Γερακίνα και τι σχέση έχει με τους μαθητές των δημοτικών σχολείων των νομών Αχαΐας και Σερρών;
Όλα άρχισαν όταν το παραμύθι μου, «Η Γερακίνα και ο Πρίγκιπας Νερένιος», που διαπραγματεύεται το θρύλο της μακεδονίτισσας κόρης από μια άλλη οπτική γωνία, χτύπησε την πόρτα των δημοτικών σχολείων τη σχολική χρονιά 2009-2010 με σκοπό να εμπλουτιστεί από τη δημιουργική φαντασία των μικρών μαθητών.


Οι σχολικοί σύμβουλοι του ν. Αχαΐας Παναγιώτης Ζεύλας,  Θεοφάνης Βαλμάς, Διονυσία Τουρκάκη, του ν. Σερρών Τάσος Βαγενάς, η προϊσταμένη του 3ου γραφείου A/θμιας εκπαίδευσης Αγγελική Ευαγγελούδη και οι διευθυντές των σχολείων ανέλαβαν την προώθηση του παραμυθιού μέσω εκπαιδευτικής δράσης με τίτλο: «Μια ιστορία αναζητά εικονογράφους και …» στις μεγάλες τάξεις ως μια πρόταση δραστηριοτήτων γλωσσικής παραγωγής και έκφρασης. Σε διάστημα τριών μηνών τα μολύβια και τα σύνεργα της ζωγραφικής ενεργοποιήθηκαν. Οι μαθητές με την καθοδήγηση των δασκάλων τους έγιναν συγγραφείς και εικονογράφοι. Οι 218 μαθητές που συμμετείχαν παρέδωσαν γραπτά κείμενα από την τοπική τους ιστορία, ποιήματα, σύνθετες εργασίες αλλά και εικαστικά έργα. Τα έργα των μαθητών ψηφιοποιήθηκαν και συμπεριλήφθηκαν στο διαδραστικό παραμύθι.

Δημιουργήθηκε εκπαιδευτικό λογισμικό (ανάπτυξη Βαγγέλης Δρόσος, Χρήστος Αλεξάκος) το οποίο περιλαμβάνει εκτός από τα έργα των μαθητών ηχογραφημένα αποσπάσματα του παραμυθιού, συνδέσμους στο διαδίκτυο με τραγούδια, βίντεο, χορούς και ιστοσελίδες με ιστορικά γεγονότα για περαιτέρω έρευνα, αποσπάσματα από βιντεοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις πολιτιστικών συλλόγων και φορέων του τόπου, γλωσσικές δραστηριότητες και φωτογραφικό υλικό.

Ο αντιπεριφερειάρχης Γιώργος Αγγελόπουλος, τότε Πρόεδρος της Ν.Ε.Π.Α., ανέλαβε το κόστος της παραγωγής του ανταποκρινόμενος στο αίτημά μου για ανάδειξη της τοπικής ιστορίας. Τον ευχαριστώ που με εμπιστεύτηκε. Χάρις σε αυτόν το dvd μοιράστηκε δωρεάν στα σχολεία που  συμμετείχαν με στόχο κάθε μαθητής- μικρός δημιουργός να το έχει στα χέρια του.

Όλοι εμείς που συμμετείχαμε στη δημιουργία της διαδραστικής Γερακίνας κάναμε μαζί της ένα διαφορετικό ταξίδι στην ιστορία του τόπου μας χάρη στην έμπνευση και τη δημιουργικότητα των μαθητών και των δασκάλων που τους εμψύχωσαν. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι με τη δημιουργία αυτού του εκπαιδευτικού διαδραστικού δίσκου αναδεικνύουμε την ιστορία, τον πολιτισμό αλλά και τις ομορφιές του τόπου μας μέσα από μια νέα μαθησιακή προσέγγιση που εμπλέκει τις νέες τεχνολογίες και παντρεύει το παραδοσιακό με το σύγχρονο.

Η συγγραφέας
Αναστασία Ευσταθίου

 

 

  • «Η Γερακίνα και ο πρίγκιπας Νερένιος»


Καθώς ανηφόριζα στη Νιγρίτα Σερρών σκέφτηκα ότι κάπου στα όμορφα στενά της πόλης μπορεί να συναντήσω τη νεαρή άτυχη ερωτευμένη κόρη, τη Γερακίνα. Η ομορφιά της πολυθρύλητη σε όλη την Ελλάδα.
Μάλλον, είπα μέσα μου, την ιστορία της μετέφεραν οι μακεδονικές φάλαγγες του βασιλιά Φίλιππου, καθώς κατηφόριζαν για να κατακτήσουν τη νότια Ελλάδα. Κι απ’ τη Χαιρώνεια ο θρύλος της κατέβηκε στη Βοιωτία, πέρασε με πλοιάριο το Νηρέα Κορινθιακό, χαιρέτισε τις Νηριήδες κόρες του και ήρθε να μας ψιθυρίσει την ιστορία της στις αρχαίες Αιγές της Αχαϊκής Συμπολιτείας, καταργώντας το χρόνο και κάνοντας ένα παράδοση και ιστορία. Η Ακράτα, η πόλη από την οποία και προέρχομαι δεν είχε γεννηθεί ακόμα και δεν είχε τη μορφή της σύγχρονης κωμόπολης που έχει σήμερα.

Γύρισα την ανέμη της ιστορίας, κάπου στα 1854, τότες που οι Τούρκοι κρατούσαν στα χέρια τους τα κλειδιά της πόλης. Εδώ στη Νιγρίτα γεννήθηκε η όμορφη αρχοντοπούλα, η Γερακίνα, που ‘χε μάτια σαν του γερακιού, κορμί σαν ελαφίνα και μαύρα μαλλιά στο χρώμα του κατραμιού. Το δέρμα της σταρένιο σαν την κόρα του ζυμωτού ψωμιού με δυο μαύρες ελιές στα κόκκινα μάγουλά της. Το βλέμμα της ακτινοβολούσε σαν το δεκαεξάκτινο αστέρι της Βεργίνας την καλοσύνη και την αγάπη που την μεγάλωσε η οικογένειά της, αλλά και την παράδοση της μακεδονίτικης αυτής πόλης. Τα μαύρα κυματιστά μαλλιά της πλεγμένα πλεξούδες θα έκαναν και το Μεγα- Αλέξανδρο να κοντοσταθεί να τη θαυμάσει.

Τα χελιδόνια της άνοιξης τραγουδιστά μου είπαν ότι ένα πηγάδι τη ζήλεψε και την έκλεψε από τον αγαπημένο της, καθώς, λέει η φωνή της παράδοσης, η Γερακίνα, μέρα μεσημέρι καθρεφτίστηκε στο νερό του. Τα μάτια της ζάλισαν το ξωτικό που ζούσε μέσα του. Ο δυνατός πρίγκιπας Νερένιος, είδε τα μαύρα της μαλλιά, τα γερακίσια μάτια, τρελάθηκε από την ομορφιά της και την τράβηξε κοντά του. Αυτή ήθελε για γυναίκα του. Μια τέτοια κόρη ονειρευόταν για σύντροφο της ζωής του.  Όλα αυτά τα χρόνια ζούσε μοναχός στο υγρό, σκοτεινό βασίλειο του γλυκού νερού, που η φλέβα του πηγαδιού οδηγεί στα πιο σκοτεινά αλλά δροσερά μονοπάτια μέσα στα σωθικά της γης και κάτω από τα στενά της πόλης. Η όμορφη κόρη δεν πνίγηκε. Παραμένει στο υγρό παλάτι του Νερένιου, που τροφοδοτεί με νερό όλη την πόλη της Νιγρίτας αλλά και τον κάμπο που την περιζώνει.

Ο λαός της Νιγρίτας από τότε την τραγουδά, τη χορεύει και την αναβιώνει για να ημερέψει την ψυχή του αγαπημένου της Τριαντάφυλλου που ακόμα θρηνεί το χαμό της και δεν μπορεί να πιστέψει ότι ένας άλλος άντρας έκλεψε την αγαπημένη του. Τριγυρίζει κάθε Αύγουστο μαζί με τους νέους και τις νέες της πόλης και τραγουδούν το χαμό της Γερακίνας χορεύοντας στις γειτονιές της Νιγρίτας και αναβιώνοντας ακόμα και σήμερα το χαμό της με τα Γερακίνεια.

Τίποτα όμως δεν μπορεί να γενεί. Κανείς δεν μπορεί να τη φέρει πίσω, αφού το νερό για την πόλη είναι ότι το οξυγόνο για την αναπνοή. Ποιος είναι εκείνος που θα τα βάλει με το πεπρωμένο της ίδιας του της πόλης; Ποιος θα αντιστρατευτεί την μοίρα του τόπου του; Ο Νερένιος κρατά φυλακισμένη την όμορφη Γερακίνα και αν ποτέ τη δώσει πίσω στον αρραβωνιαστικό της, τότε η πόλη θα μείνει χωρίς νερό. Βλέπετε, τα χρόνια πέρασαν και ο πρίγκιπας έκανε μαζί της πολλά παιδιά. Τα δώρισε στους Σερραίους, δίνοντάς τους ονόματα της γης: Η σπιρουλίνα, τα λαχανικά, τα καπνά και τα βαμβάκια.

Χωρίς το θαυματουργό νερό του πηγαδιού αυτού, άνθρωποι και σπαρτά θα  διψάσουν. Οι χρυσοπόρφυροι αμπελώνες και οι κάμποι με τα μπαμπάκια θα ξεραθούν. Τα καπνά δεν θα ωριμάσουν ποτέ και τα δέντρα θα γεράσουν πριν την ώρα τους. Κι από τότε, μου λένε τα χελιδόνια, τι να κάνει η Γερακίνα, αποδέχτηκε τη μοίρα της για να σώσει την πόλη της. Καμαρώνει από κι κάτω το Χρυσορρόη, τον πρωτότοκο γιο τους, το ποτάμι, που δεν θα στερέψει ποτέ όσο αυτή ζει με τον πρίγκιπα Νερένιο στα βάθη του πηγαδιού, κει πέρα στη γειτονιά των Τσακαλάδων.

Αγαπητοί φίλοι, καλά μου παιδιά,

Σαν ήμουνα παιδί, θυμάμαι, χόρευα κι εγώ τη Γερακίνα, κουνώντας τα χέρια για να κάνουν θόρυβο τα βραχιόλια της στους καρπούς μου. Πού να φανταστώ 30 χρόνια μετά ότι το τραγούδι ήταν ο λυγμός του ερωτευμένου αρραβωνιαστικού της και ταυτόχρονα η ίδια η ανάσα της πόλης; Σήμερα ενώπιόν σας καταθέτω ότι το τραγούδι αυτό δεν είναι το μοιρολόι της όμορφης Γερακίνας, όπως αρχικά πίστευα αλλά ο ίδιος ο ύμνος της πόλης της Νιγρίτας. Ο ύμνος στην αγάπη και στη ζωή.

Νιγρίτα, 28 Μαρτίου 2008

(Το παραμύθι αυτό γράφτηκε προς τιμήν των κατοίκων της Νιγρίτας Σερρών. Ήταν το δικό μου αντίδωρο στους Νιγριτινούς δασκάλους και μαθητές ως καλεσμένη συγγραφέας την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Διαβάστηκε σε ανοικτή εκδήλωση, έγινε εκπαιδευτική δράση στα δημοτικά σχολεία, αναπτύχθηκε διαδραστικός δίσκος με τα μαθητικά έργα και σύντομα θα εκδοθεί σε βιβλίο από τις εκδόσεις Κ.Μ. Ζαχαράκης.)

Πριν 20 περίπου χρόνια,

Έζησα κι εγώ στη Μακεδονική γη, λίγο πιο μακριά από εδώ στην πόλη της Έδεσσας.

Έζησα για δύο χρόνια με το νεοδιόριστο τότε σύζυγό μου. Γέννησα τον πρώτο μου γιο, τον Αλέξανδρο, που σήμερα είναι 20 χρονών. Πλούσια χρόνια όχι σε χρήμα. Πλούσια σε ανθρώπους. Φίλοι παντοτινοί είναι εκεί. Υπέροχος τόπος η Μακεδονία μας. Γεμάτος μνήμες, παραδόσεις και ιστορία ελληνική. Εδώ ανέβασα και την πρώτη μου θεατρική παράσταση με παιδιά του δημοτικού σχολείου. «Το κόκκινο φεγγάρι» του Λάκη Γιαννιδάκη. Τόπος που μυρίζει Βαλκάνια με ήχους και μουσικές με χρώματα και ανθρώπους που δίνονται. Που μοχθούν πάνω στη γη τους, αγωνιούν και αγαπούν. Υποψιάζομαι ότι σήμερα στη Νιγρίτα υπέγραψα ένα νέο συμβόλαιο φιλίας. Μαζί σας. Από αυτή τη βόρεια γωνιά της χώρας μας έχω τις καλύτερες αναμνήσεις. Και είμαι σίγουρη, φεύγοντας θα είμαι ακόμα πιο πλούσια με όλα όσα κάνατε για μένα. Σήμερα με ανταμείψατε, ζωντανεύοντας τους ήρωες των βιβλίων μου. Με τιμήσατε με τον καλύτερο τρόπο. Βάλατε τα παιδιά, τους αναγνώστες να είναι οι πρωταγωνιστές. Συγχαρητήρια σε όλους σας. Στους δασκάλους, στους μαθητές αλλά και ιδιαίτερα –θα μου επιτρέψετε- στην κυρία Αγγελική Ευαγγελούδη που πρωτοστάτησε σε όλη αυτή τη διοργάνωση, γνωρίζοντας καλά τις υποχρεώσεις της στο Γραφείο Εκπαίδευσης. Αποδείξατε, κυρία Ευαγγελούδη ότι ένας προϊστάμενος γραφείου μπορεί να εμπνεύσει τους δασκάλους, να κάνουν δράσεις για τη φιλαναγνωσία, να κάνουν τους μαθητές τους να μην βαριούνται στα θρανία, να αγαπούν το βιβλίο και να αποκτήσουν μια διά βίου σχέση με την ανάγνωση και τη λογοτεχνία.

 

Αναστασία Ευσταθίου

 

  • Η Ιστορία της Γερακίνας

Μια φορά στη μακρινή
Νιγριτών την πόλη,
υπήρχε μια κοπελιά
που τη ζηλεύαν όλοι.

Γερακίνα στ’ όνομα
και γερακιού τα μάτια,
που όποιος τολμούσε να τα ‘δει
γινότανε κομμάτια.

Βασίλισσα της ομορφιάς
με τα γλυκά τα μάτια,
με τα κατάμαυρα μαλλιά
που μοιάζουν με παλάτια.

Εσύ ‘σουν η ομορφότερη
μες τη Νιγρίτα όλη,
την ομορφιά σου ζήλευαν
όλες σε κάθε πόλη.

Κι όλοι οι νέοι του χωριού
σε θέλανε για ταίρι,
γιατί ‘σουν της περιοχής
το πιο λαμπρό αστέρι.

Κι αρχίσαν οι προξενητές
για νύφη να σε θέλουν
οι άρχοντες τα πλούτη τους
για σένανε προσφέρουν.

Μα συ στον Τριαντάφυλλο
έδωκες την καρδιά σου,
όταν τα μαύρα μάτια του
κοιτάξαν τα δικά σου.

Μια μέρα που ‘βγαζες νερό
απ’ το βαθύ πηγάδι,
ο νέος σε πλησίασε
μ’ ένα γλυκό του χάδι.

« Δώσε μου δύναμη να ζω
και γίνε το αστρί μου,
να λάμπω και ‘γω δίπλα σου
σε όλη τη ζωή μου».

« Σε  περιμένω αύριο
και στου Γιωργή το κτήμα,
μάτι να μη μας δει κανείς
κι είναι μεγάλο κρίμα».

Κι ο έρωτάς τους φούντωσε
σαν το δεντρί μεγάλο,
και σχέδια για την παντρειά
αρχίσαν δίχως άλλο.

Κι αφού γονείς και συγγενείς
εσυμφωνήσαν όλοι,
το γάμο ετοιμάζανε
μια Κυριακή, μια σχόλη.

Μα μοίρα ήτανε γραφτό
ο γάμος να μη γίνει,
κι ο πόθος μέσα στις καρδιές
αιώνια να μένει.

Γιατί ο Νερένιος ζήλεψε
την ομορφάδα εκείνη,
και σχέδιο είχε φθονερό
ο γάμος να μη γίνει.

Κι έτσι σε πήρε στο βαθύ
πηγάδι του θανάτου,
στα μαύρα τα παλάτια του
και σ’ έκανε δικιά του.

Κι ο έρημος  Τριαντάφυλλος
απόμεινε μονάχος,
σ’ απόγνωση, σα μια καλαμιά,
σα ρημαγμένος βράχος.

Κι απ’ τη θυσία σου αυτή
νερά γεμίζει ο τόπος,
πρασίνισε όλος ο ντουνιάς
χωρίς κανένας κόπος.

Κι έγινε ο Τριαντάφυλλος
τριανταφυλλιά ωραία,
να τον ποτίζεις καθ’ αργά
να κάνετε παρέα.

Και η Νιγρίτα σώθηκε
γι’ αυτό και σου θυμούνται,
και κάθε χρόνο μια γιορτή
τα κάλη σου τιμούνται.

Τώρα γυρνάς σαν το πουλί
και χαίρετ’ η ψυχή σου,
να βλέπεις πως δε χάθηκε
άδικα η ζωή σου.

Γιατί  τόπος σου αυτός
προόδευσε δίχως άλλο,
και της Νιγρίτας έμεινε
το όνομα μεγάλο.   
(Ποίημα μαθητών Δ1, Δ2 2ο Δημ.σχ. Νιγρίτας)


  • Τραγούδι από το 2ο Δημοτικό σχολείο Ακράτας.

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.