Σχολικές αναμνήσεις Ημερολόγιο 2002

Το σαμάρι, το εννιά και η συγγραφή

 

Στο μονοθέσιο σχολείο της Παραλίας Πλατάνου Αιγιαλείας, τρεις δεκαετίες πριν, μαθήτρια της Β’ τάξης, κοντοκουρεμένη από επιδρομή ψείρας στο σχολείο, χαμογελώ αθώα στις φωτογραφίες. Με μάτια υγρά, τζαμένια...

Ο  Επιθεωρητής στο σχολείο. Μας βάζει πρόβλημα αριθμητικής. Με σηκώνει ο δάσκαλος, ένας ψηλός Κρητικός που το επίθετό του τέλειωνε σε –άκης,  στον  πίνακα να γράψω τη λύση και λέει χαμογελώντας: «Ξέρετε, κύριε επιθεωρητά, η Τασία του χρόνου δεν θα έχει καρέκλα, θα φέρει ένα σαμάρι για να κάθεται». Άφησα την κιμωλία και λούφαξα στο θρανίο μου και στην ξεχαρβαλωμένη καρέκλα μου μη  τολμώντας να κοιτάξω γύρω μου.

Στο τέλος της χρονιάς δεύτερο πλήγμα. Ο έλεγχος έγραφε «εννιά». Έκλαιγα  απαρηγόρητη πίσω από τις ανθισμένες μαργαρίτες που με τα ίδια μου τα χέρια είχα φυτέψει στα παρτέρια του σχολείου. «Είσαι άριστη αλλά σε έβγαλα με εννιά γιατί μιλούσες πολύ. Ήσουνα πολύ ανήσυχη. Καβάλα στην καρέκλα όλη τη χρονιά!» απολογήθηκε. «Καλό καλοκαίρι» ψέλλισα μέσα από τις μύξες και τα αναφιλητά μου. «Και μην ξεχάσεις, τον Σεπτέμβρη το σαμάρι» η φωνή του, το εισιτήριο για ένα μελαγχολικό, γεμάτο αγωνία καλοκαίρι.
Εκείνο τον Αύγουστο πέθανε το άλογό μας από τέτανο. Το σαμάρι κρεμασμένο στο υπόγειο, ενθύμιο. Ο Σεπτέμβρης ένας εφιάλτης.
Σήμερα οι ανησυχίες μου στάση ζωής. Δημιουργία. Το γράψιμο, εκείνο το μαύρο σύννεφο πασχίζει να διώξει. Στη θέση του να στάξει, θέλει, με μελάνι ένα ουράνιο τόξο για να το ξορκίσει.

Ευσταθίου Αναστασία
~~~~~~~~~~~~~~

 

 

 

 

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.