Επικοινωνία με φορείς ΠΕΚ 2003

Επικοινωνία με φορείς εμπλεκόμενους στην εκπαιδευτική διαδικασία

 


Στο νέο Πρόγραμμα Σπουδής1 (ΠΣ) της Νεοελληνικής γλώσσας στο Δημοτικό σχολείο γενικός σκοπός είναι η κατανόηση διαφορετικών ειδών λόγου. Τα διαφορετικά είδη λόγου μας δίνουν τη δυνατότητα να εμπλέξουμε τους μαθητές μας στη «ζώσα γλώσσα», να τους φέρουμε σε επαφή με την «καθομιλουμένη» αλλά και τη γραπτή της έκφραση σε όλη της την ποικιλία και να τους καταστήσουμε ικανούς ¨ομιλητές¨ και ακροατές¨ της. Οι μαθητές σε ρόλο ¨συγγραφέα¨ καλούνται να παράγουν κατάλληλο λόγο για κάθε ειδική περίπτωση επικοινωνίας και αυτό καλείται «γλωσσική πράξη».

Στο νέο (ΠΣ) γίνεται λόγος για διδακτική προσέγγιση που έχει να κάνει με ένα πλαίσιο αρχών, μια φιλοσοφία αντιμετώπισης του διδακτικού αντικειμένου. Στην ουσία μιλάμε για πολλές κατάλληλες διδακτικές μεθόδους και όχι μία. Κοινός παρονομαστής αυτών των μεθόδων θα είναι η επιλογή δράσεων ενταγμένων στη σχολική πραγματικότητα, ο αυστηρός σχεδιασμός-προγραμματισμός τους, η συστηματική σκόπιμη διδακτική πρακτική που θα υπηρετεί τους στόχους που εξαρχής τέθηκαν από τον δάσκαλο. Μαθησιακοί στόχοι που τίθενται στο πλαίσιο όλων των γνωστικών αντικειμένων και δραστηριοτήτων μέσα από μια διαθεματική και διεπιστημονική διάσταση.

Η εισαγωγή των νέων τεχνολογιών (ΝΤ) στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα στον εκπαιδευτικό χώρο προκάλεσε τη δημιουργία ενός νέου μαθησιακού περιβάλλοντος που αναδιένειμε τους ρόλους δασκάλου μαθητών. Στον παλαιό ρόλο του δασκάλου ως μεταβιβαστή γνώσεων και αξιών σε μαθητές παθητικούς δέκτες, η σημερινή πραγματικότητα ορθώνει ένα νέο πλέγμα πολύπλοκων ρόλων: Δάσκαλος σε ρόλο κοινωνικού ηγέτη, ανανεωτή της διδακτικής πράξης με την χρήση των Ν.Τ, (συν)δημιουργού, (συν)ερευνητή της διδακτικής διαδικασίας, (συν)διαχειριστή του νέου μαθησιακού περιβάλλοντος. Από την άλλη οι μαθητές αντιμετωπίζονται ως ενεργοί συμμέτοχοι στη μάθηση με το κέντρο βάρους της διδακτικής πράξης να πέφτει στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, των δεξιοτήτων και στην απόκτηση βασικών γνώσεων.

Οι Ν.Τ  και ιδιαίτερα οι η/υ στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση μετατρέπονται σε γνωστικά  εργαλεία επίτευξης παιδαγωγικών στόχων, ταχύτατα επικοινωνιακά μέσα, και μέσα ανάπτυξης δραστηριοτήτων και οργάνωσης γνώσεων και βασικών δεξιοτήτων. Έχουμε περάσει ήδη στη β΄ γενιά τεχνολογικών μέσων που προσανατολίζεται προς την αλληλεπιδραστική δυνατότητα που παρέχει  το Διαδίκτυο, πράγμα που σημαίνει ότι η επικοινωνία αποκτά χαρακτήρα πρωταρχικής σπουδαιότητας στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τα επικοινωνιακά μέσα που έχει στη διάθεσή του το σχολείο με τα νεοϊδρυθέντα εργαστήρια πληροφορικής που εντάσσονται στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο2 επιτρέπουν την ανταλλαγή και προώθηση των έργων των παιδιών μέσα από ποικίλα κείμενα γραπτού λόγου (e-mail, επισυναπτόμενα: άρθρα, ιστορίες, παραμύθια, ζωγραφιές).

Η ηλεκτρονική διασύνδεση των σχολικών τάξεων μας επιτρέπει να κινηθούμε πάνω στη βάση μιας κοινής εργασίας (π.χ Διαδικτυακός Λογοτεχνικός Διαγωνισμός, Χουχουνάκι, Ηλεκτρονική Πινακοθήκη, Τηλεμάθηση κ.ά). Η συνεργατική μάθηση μέσω της αλληλεπίδρασης (interaction) όπως σημείωσαν οι J.Dewey και A.Bentley συντελείται πάνω σε ένα άλλο επίπεδο που ξεπερνά την τάξη και πραγματοποιείται στα πλαίσια του Παγκόσμιου Ιστού. Οι μαθησιακές ευκαιρίες για τους μαθητές διευρύνονται και το σχολείο αποκτά έναν χαρακτήρα ελευθεριότητας και ανεξάρτητης δραστηριοποίησης των μαθητών. Είναι ευνόητο ότι από το ¨σχολείο του μαθήματος¨ μεταβαίνουμε στο ¨σχολείο της ζωής¨, στο ¨σχολείο του ενδιαφέροντος¨, στο ¨σχολείο της επικαιροποιημένης γνώσης¨.  

Από την άλλη η ¨δια-σχολική¨ επικοινωνία που συντελείται στο διαδίκτυο ικανοποιεί την ανάγκη άρσης της γεωγραφικής απομόνωσης σχολικών μονάδων, σύσφιξης των σχέσεων ελληνικών σχολείων με εκείνων του εξωτερικού (π.χ παιδικό περιοδικό Αερόστατο), συμμετοχής πολιτιστικών ιδρυμάτων που ασχολούνται με το παιδί, εμπλοκής εξωθεσμικών φορέων και της τοπικής κοινωνίας, δίνοντας τέλος τη δυνατότητα σε αλλόγλωσσους και αλλόθρησκους μαθητές να συνεργαστούν, να δράσουν διαδικτυακά. Τέτοιες δράσεις στα χέρια εμπνευσμένων εκπαιδευτικών σε ρόλο «literacy animator3» εμψυχωτή Γραμματισμού κατορθώνουν να γίνουν μέσα στα σχολειά πολιτείες συναδέλφωσης με  κοινό στόχο την προώθηση της ειρήνης, του πολιτισμού και του ανθρωπισμού στο παγκόσμιο χωριό.

Το πρόσωπο της μάθησης μεταμορφώνεται γιατί αναπτύσσονται ¨προσωπικές¨ σχέσεις ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη (εκπαιδευτικοί- μαθητές- κοινωνία) με σημαντικά παιδαγωγικά οφέλη. Κατά κύριο λόγο ικανοποιούνται οι ανώτερες ανθρώπινες ανάγκες των μαθητών που σύμφωνα με την ταξινομία  του A. Maslow4  είναι η κοινωνική αποδοχή, η αναγνώ-ριση του Εγώ και η αυτοπραγμάτωση. Η Διαδικτυα-κή ¨γραφή¨ δίνει τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να γίνουν μέτοχοι μιας πολιτιστικής σχολικής δραστηριότητας και να νιώσουν «την πραγματική κυριότητα της όλης δράσης5». Η συμμετοχή ως ανάγκη δημιουργίας, ως ανάγκη συμβολής σε έναν κοινό σκοπό θα αποτελέσει άξονα δημιουργίας και προσωπικής έκφρασης με θεαματικά αποτελέσματα. Το παιδί δεν αντιμετωπίζεται ως ένας «καταναλωτής» παιδείας και αξιών, αλλά ένας δημιουργός και παραγωγός Αξιών και παιδείας... ένα σχολείο ζωντανό και  νέο μπορεί να είναι μόνο ένα σχολείο για «δημιουργούς» διακηρύττει στη Γραμματική της φαντασίας  του ο Τζάνι Ροντάρι6.

Εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε τον homo Globatus, τον Οικουμενικό Άνθρωπο, από τα θρανία πρέπει να κινηθούμε πάνω στις παραλλήλους της διαδικτυακής συγγραφής και αλληλόδρασης. Ευαισθητοποίηση των μαθητών μέσα από την δράση σε κοινές πανανθρώπινες αξίες όπως η ειρήνη, η ισότητα, η ελευθερία αλλά και η συνειδητοποίηση των παγκοσμιοποιημένων πλέον  κινδύνων του πλανήτη, την άλογη χρήση της τεχνολογίας  και του αναλφαβητισμού.

Στη γνώση που αυξάνει, στο σχολείο που εξειδικεύει, στην πληροφορία που γιγαντώνεται και διασκορπίζεται με μύριους τρόπους και μέσα, ας αντιτάξουμε τη γνώση για σοφία. Τη γνώση για αποδοχή της ετερότητας, για σεβασμό της διαφορετικότητας. Τη γνώση για σύγκλιση των διαφορετικών πολιτισμών.

Η πολιτιστική διαμεσολάβηση των  ¨άλλων¨ (σύλλογος Γονέων του σχολείου, ηλικιωμένοι ως φορείς της παράδοσης, τοπική κοινωνία, πολιτιστικοί φορείς της τοπικής και της ευρύτερης κοινότητας, ΜΜΕ (τηλεοπτικές ραδιοφωνικές εκπομπές, εφημερίδες, έντυπα, παιδικά περιοδικά) Υπουργείο Παιδείας, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ΕΚΕΒΙ-Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Εκδοτικοί οίκοι-συγγραφείς, κ.ά) όπως θα έλεγε και ο Vygotsky θα δώσει στους μικρούς κατοίκους των σχολειών μας τα κίνητρα εκείνα που θα ενεργοποιήσουν τους μηχανισμούς μάθησης για να αποφευχθεί η ¨μαθητική ανορεξία¨ στις σχολικές τάξεις.
Σκοπός, σύμφωνα με την Διεθνή  Επιτροπή για την εκπαίδευση, είναι να μαθαίνουμε να υπάρχουμε, να συμβιώνουμε και να  ενεργούμε στην πολυπολιτισμική κοινωνία.  του 21ου αιώνα. Κι αυτό μπορεί να συντελεστεί μόνο στο σχολείο της ζωής, της αυτενέργειας και των δράσεων. Στο σχολείο της πραγματικής επικοινωνίας όπου τα παιδιά σε ρόλο ενεργών υποκειμένων αναλαμβάνουν την ευθύνη της μάθησης με απώτερο σκοπό να ικανοποιήσουν το στόχο «επικοινωνία και επιβίωση σε ένα κόσμο Γραμματισμού».

Πάτρα, Νοέμβριος 2003

Αναστασία Ευσταθίου

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.