ΕΣΗΕΠΗΝ 2003

Διαδικτυακός Λογοτεχνικός Διαγωνισμός της Βιβλιοπαμφαγονίας 1ο Δημοτικό σχολείο Ακράτας

«Λιλιπούτειοι Δημοσιογράφοι της Αχαΐας»

 


Κυρίες και κύριοι, 
Σας καλωσορίζω και από την πλευρά μου στη σημερινή ημερίδα.

Στη φιλόξενη αίθουσα του εμπορικού συλλόγου Πάτρας  βρίσκονται  κοντά μας και τιμούν με την παρουσία τους  την εκδήλωση
οι καθηγητές  του Πανεπιστημίου Πατρών
οι Φίλοι συνάδελφοι των δημοτικών σχολείων της Αχαΐας
Το διδακτικό προσωπικό  του σχολείου της Ακράτας,
γονείς αλλά και οι μαθητές που διαγωνίστηκαν στον περσινό Διαγωνισμό
Όλοι δίνουμε σήμερα το παρόν σε αυτήν την ξεχωριστή ημέρα που επιβραβεύονται  τα «δικά μας» παιδιά.
Τα Αχαιόπουλα ή καλύτερα οι Λιλιπούτειοι Δημοσιογράφοι της Αχαΐας σήμερα γιορτάζουν για άλλη μια φορά.
Τιμώνται  από την ΕΣΗΕΠΗΝ για τη συμμετοχή  τους σε μια δράση καινοτόμο που έχει ξεδιπλώσει τα φτερά της  απ’ τον Σεπτέμβρη του 2000 και συνεχίζει  να ταξιδεύει στον εναέριο χώρο του  Διαδίκτυου και στις ψυχές  των μικρών και μεγάλων για τρίτη συνεχή χρονιά.

Τι είναι τέλος πάντων αυτή η βιβλιοπαμφαγονία;
Τι σημαίνει Διαδικτυακός;
Μέσα από την εισήγησή μου θα προσπαθήσω  να καλύψω   τις απορίες που γεννιόνται  στο ακροατήριο αλλά και στο αναγνωστικό κοινό που τόσο καιρό μας διαβάζει, μαθαίνει για μας αλλά ίσως δεν έχει σχηματίσει μια πλήρη εικόνα   της δουλειάς μας.
Βέβαια οι συνάδελφοι της Πρωτοβάθμιας Αχαΐας και όσοι γενικότερα σερφάρουν στο διαδίκτυο έχουν ενημερωθεί για τη Διαδικτυακή δράση μέσα από την ιστοσελίδα του σχολείου, τους συνδέσμους-links που φιλοξενούν τη δράση μας σε άλλα εκπαιδευτικά sites και στις εγκυκλίους που έστειλαν τα αρμόδια γραφεία εκπαίδευσης σε όλα τα σχολεία του νομού.

Θα με συγχωρήσετε μόνο που θα κάνω μεγαλύτερη χρήση των αριθμών και λιγότερη των λέξεων, πάντως να είστε σίγουροι ότι δεν θα λείψουν τα λόγια καρδιάς  αφού είναι μια προσπάθεια που χτίστηκε με πολύ αγάπη, μεράκι, σεβασμό στο μαθητή και παιδαγωγική ευθύνη. Είναι μια προσπάθεια που επενδύσαμε όλοι μας  και μας κάνει να ξεχνάμε τις μικρές απογοητεύσεις, τον ελεύθερο χρόνο που ποτέ δεν μας φτάνει και την κούραση από τον όγκο της δουλειάς.

Σε μια εποχή που όλοι αμείβονται και περιμένουν ανταποδοτικά οφέλη από αυτό που προσφέρουν, εμάς τους δασκάλους ενός επαρχιακού δημόσιου σχολείου
μας αρκεί το χαμόγελο των παιδιών που έρχεται κουβαλώντας έθιμα  από την Κύπρο, μας αρκεί που τονώνουμε το αυτοσυναίσθημα των μικρών λαογράφων από τις Φερές του Έβρου κι ύστερα φεύγει να συναντήσει τον μικρό Κλέων στην Αμερική, μας αρκεί που επενδύουμε στο δημόσιο σχολείο χωρίς να περιμένουμε καμιά οικονομική στήριξη από υπουργεία και πολιτιστικούς φορείς, καμία ένταξη σε ευρωπαϊκό επιδοτούμενο πρόγραμμα ή πρόγραμμα Ολυμπιακής παιδείας.
Μας αρκούν τα καλά λόγια του υπουργού κ. Ευθυμίου, που μιλά για ευφάνταστη δημιουργία, μας τονώνουν τα δημοσιεύματα στις μεγάλες αθηναϊκές εφημερίδες, μας γεμίζει που τα φωτεινά πρόσωπα των παιδιών μας παρουσιάζουν τη δράση σε εκπομπές στην κρατική τηλεόραση, μας ανατροφοδοτεί το γεγονός ότι το ποντίκι της Βιβλιοπαμφαγονίας της Ακράτας είναι μάλλον το πιο διάσημο ποντίκι στους κόλπους της Α/θμιας εκπαίδευσης κι εμείς οι δάσκαλοι, εθελοντές και εμψυχωτές  γραφής και δημιουργίας είμαστε εδώ για να μοιραστούμε τη χαρά των παιδιών.

Οι χορηγοί και αθλοθέτες  στηρίζουν κάθε φορά τη δράση μας και παρέχουν  οικονομική στήριξη, δίνοντας βραβεία στους επιτυχόντες και εκδίδοντας σε αναμνηστικά έντυπα τη συγκομιδή των διαγωνισμών.

Πριν ξεκινήσω την παρουσίαση της δράσης μας  σε διαφάνειες είναι απαραίτητο  να ευχαριστήσω την δημοσιογράφο και ευαίσθητη σε παιδαγωγικά θέματα, Χρυσή Κοσμάτου γιατί με δική της πρωτοβουλία κινητοποίησε την ΕΣΗΕΠΗΝ, την ΟΜΕΠ και την ΕΡΑ Πάτρας και διοργάνωσε άρτια τη σημερινή ημερίδα.

Επίσης πολλά και εγκάρδια συγχαρητήρια στους 92  μικρούς Αχαιούς δημοσιογράφους  που πήραν μέρος στον περσινό διαγωνισμό  και αποτέλεσαν το ¼ περίπου  του συνολικού αριθμού των διαγωνιζομένων. Θα προσπαθήσω να καλύψω τη συγκίνησή μου για τη σημερινή επιβράβευση με λόγια ουσίας. Ο κύκλος των ευχαριστιών θα συνεχιστεί σε λίγο αφού θα συμπεριλάβει και εκείνους τους συναδέλφους που δούλεψαν για το διαγ. και είναι απαραίτητο να μνημονευτούν σε αυτή την αίθουσα.

Ας δούμε όμως πώς γεννήθηκε η ιδέα του λογ.διαγ.

Το Νέο Αναλυτικό Πρόγραμμα ή Πρόγραμμα Σπουδών 1999. Προσέγγιση της Λογοτεχνίας με δραστηριότητες φιλαναγνωσίας -  Οι νέες τεχνολογίες εισάγονται στη διδακτική πράξη
Μετεκπαίδευση Διδασκαλείο  Πατρών, «Ευάγγ. Παπανούτσος» μου έδωσε πολλές ιδέες καθώς και την επιστημονική στήριξη της καθηγήτριας γλωσσολογίας Α. Ιορδανίδου, στα πλαίσια της εκπόνησης της πτυχιακής εργασίας μου στο μάθημα διδακτική της γλώσσας με την επικοινωνιακή προσέγγιση.

Η Επικοινωνιακή προσέγγιση της γλώσσας με το πολύπτυχο:  (Πομπός, αποδέκτης, σκοπός  και ακροατήριο) δίνει μια άλλη διάσταση στην προσέγγιση της γλώσσας και της λογοτεχνίας στο δημοτικό σχολείο. Η λογ. αποδεσμεύεται από την διδασκαλία της γραμματικής και μπαίνει σε ένα κλίμα γραμματισμού.

Τέλος οι Προσωπικές πεποιθήσεις έχουν να κάνουν μιας και ο άνθρωπος τελικά είναι αυτός που ενεργεί και αλλάζει το περιβάλλον- Ήθελα και με την ιδιότητα του συγγραφέα παιδικών βιβλίων να αξιοποιήσω τη Λογοτεχνία στους κόλπους του σχολείου με τα σύγχρονα μέσα  που χαρίζει η ηλεκτρονική και ψηφιακή τεχνολογία. Από την άλλη η πρόκληση του Διαδικτύου στάθηκε για μένα πολύ δελεαστική. Δεν ήθελα το σχολείο του 21ου αιώνα ουραγό των εξελίξεων αλλά πρωτοπόρο.

Οι  νέες τεχνολογίες γίνονται οι ιδανικοί διαμεσολαβητές στην κοινωνία της γνώσης.
Ο η/υ μετατρέπεται σε  εργαλείο μάθησης αλλά και  γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ των σχολείων που είναι ενταγμένα στα σχολικά δίκτυα.
“Building bridges with books”  (Σύνθημα IBBY) «Building Bridges with Stories»: Χτίζοντας γέφυρες  στο Διαδίκτυο με πρωτογενή  υλικά τις  ιστορίες  στέλνουν  ηλεκτρονικά οι μικροί μαθητές των σχολείων

Η Μορφωτική αποστολή του σχολείου είναι το μέλημά μου και φωτεινός φάρος, θα έλεγα στην άκρατη εξειδίκευση και κατάτμηση της γνώσης που επιχειρείται στην ηλικία του δημοτικού σχολείου 

Η Λογοτεχνία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο δραστηριοτήτων όπου οι μικροί μαθητές είναι πρωταγωνιστές αναλαμβάνοντας δράση .

Αποστολή παιδικών δημιουργημάτων μέσα από το διαδίκτυο- Ηλεκτρονική συμμετοχή με στόχο τον πληροφορικό αλφαβητισμό.
Εμπλοκή εξω-θεσμικών φορέων: (Τοπικοί Σύλλογοι, γονείς, Ιδρύματα, εκδοτικοί οίκοι, ΜΜΕ, Δήμος Ακράτας)
Συνένωση ¨πολιτιστικών δράσεων¨ διαφορετικών σχολείων. Επικοινωνία με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με υπεύθυνους για τους υπολογιστές δασκάλους αλλά και παιδιά που κάνουν χρήση.  
Το σχολείο ως κοινωνιότοπος  όπου η διαντίδραση ανάμεσα στο διδάσκοντα, τους μαθητές και την τοπική και ευρύτερη κοινωνία είναι παιδαγωγικός στόχος αφού σύμφωνα με τον ρώσο ερευνητή  Βιγκότσκι μέσα από τους «άλλους» το παιδί μαθαίνει και αναπτύσσει τις γνωστικές του δεξιότητες. 
Οι μαθητές  σκέφτονται  ατομικά, δρουν διαδικτυακά αλλά ισχύει και το «Οι μαθητές  σκέφτονται  ομαδικά και δρουν διαδικτυακά»

Πολύ σημαντικό είναι να πούμε σε αυτό ακριβώς το σημείο   δυο λόγια για την οργάνωση της όλης δράσης.  Οι εκπαιδευτικοί του σχολείου αποτέλεσαν την οργανωτική επιτροπή. Υποχρέωση της οποίας ήταν να διεξαγάγει  το Διαγωνισμό με επιτυχία, να αναλάβει την εκστρατεία ενημέρωσης μαζί με τους μαθητές στο Διαδίκτυο, να διακινήσει την ιδέα στα ΜΜΕ με δελτία τύπου και ανακοινώσεις, και τέλος μετά τη λήξη του διαγ. να συγκεντρώσει τα έργα, να τα κατηγοριοποιήσει και να τα επεξεργαστεί ώστε να φύγουν κατηγοριοποιημένα για την Επιτροπή Αξιολόγησης που αποτελείται από άλλα επιφανή πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας και βέβαια  εκτός σχολείου. Η επιτ. Αξ.  έχει τον τελικό λόγο για τα βραβεία.

Υλοποίηση του προγράμματος
Ξεκινήσαμε με την αγορά ενός η/υ, συνδεθήκαμε με το internet και αποκτήσαμε δική μας ιστοσελίδα- Δυο χρόνια μετά στο Εργαστήρι πληροφορικής έχουμε πέντε η/υ  όπου οι μαθητές της Ακράτας δουλεύουν και η Οργανωτική Επιτροπή υποδέχεται τα έργα  που μας στέλνουν οι μικροί βιβλιοπαμφάγοι από κάθε γωνιά  της Ελλάδας.
Συγκέντρωση υλικού ιστοσελίδας (ιστορικά στοιχεία Δημ. Ακράτας,  Φυσιογνωμία και πολιτιστικές δραστηριότητες του σχολείου)
Μέσα από Συνεδρίες ο ΛΕΒΕΣ ο (Λογοτεχνικός, Εξερευνητικός, Επιστημονικός και Βιβλιομανιακός Σύλλογος) που αποτελούνταν από τους μαθητές της Στ’ τάξης οι οποίοι δούλεψαν πιλοτικά το πρόγραμμα ξεκίνησαν μια εκστρατεία ενημέρωσης. Με αληθινά κείμενα επικοινώνησαν, βρήκαν χορηγούς,  επικοινώνησαν με φορείς του πολιτισμού (ΕΚΕΒΙ, ΙΒΒΥ, το ΙΜΕ)  .

Η Βιβλιοπαμφαγονία, η βιβλιοθήκη του σχολείου μετατράπηκε σε ένα λειτουργικό χώρο  όπου οι μαθητές αντλούσαν πληροφορίες.

Όλα αυτά την πρώτη χρονιά γιατί  τις δύο επόμενες ανέλαβε τη δύσκολη οργανωτική δουλειά το διδακτικό προσωπικό του σχολείου.
Κι ερχόμαστε στον Οκτώβρη του 2000 όπου προκηρύσσεται ο
1ος Διαγωνισμός και κρεμιέται όπως λέμε στην ιστοσελίδα του σχολείου

Μέσα  στο ημίωρο που μου αναλογεί, τι μπορώ να πω για τα οράματα, τα όνειρά μας, για την αγωνία μας για το αν θα πετύχει και φέτος ο Διαγ; Για το αν θα ανταποκριθούν οι μικροί Βιβλιοπαμφάγοι της Ελλάδας και του εξωτερικού;
Ποια θα είναι κάθε χρονιά η Επιτροπή Αξιολόγησης 
και τόσα άλλα διαδικαστικά θέματα που όλο το χρόνο μας κάνουν και τρέχουμε ταχυδρομώντας
σε κάθε γωνιά της Ελλάδας τα βιβλία που είναι πνευματική ιδιοκτησία των απανταχού βιβλιοπαμφαγων, στέλνοντας δελτία τύπου και ευχαριστήριες επιστολές στους χορηγούς, ετοιμάζοντας τις εκδηλώσεις απονομής των βραβείων;  

Σίγουρα το ημίωρο είναι μικρό για να χωρέσει  το αγκάλιασμα της δράσης  από τους συναδέλφους μου, που βρίσκονται σήμερα εδώ συγκεντρωμένοι, γιατί αυτή η γιορτή-επιβράβευση ανήκει και σε αυτούς:
Στον διευθυντή της σχολ. μας μονάδας κ. Κώστα Πολύζο, που είμαι σίγουρη, θα έχει πολλούς λόγους σήμερα για να καμαρώνει για το σχολείο του, τις δασκάλες Ελένη Στύλιου, Χαρά Μαμωνά, Βάνα Γκουνταροπούλου, Λένια Κοντολάτη,

Βάσω Κοντογιαννοπούλου  και το δεξί μου χέρι την κ. Αρτεμη Παπακωνσταντινοπούλου που με την πολύτιμη βοήθειά της καταφέραμε αυτό το αποτέλεσμα στην επιμέλεια των δύο βιβλίων. Βλέπετε,  ο όγκος των παιδικών δημιουργημάτων ήταν πολύ μεγάλος και το δύσκολο έργο του στησίματος και της σκηνοθεσίας τους, έπεσε στις δικές μας πλάτες.

 Μακάρι να μπορούσα να σας μεταφέρω τον κόπο της δουλειάς μας κατά τη διάρκεια του σχολικού ωραρίου αλλά κι εκείνα τα αμέτρητα απογεύματα που καταμετρούσαμε και γράφαμε στον υπολογιστή τα έργα για να φύγουν στους εκδότες με ηλεκτρονική μορφή. Πίνακες και στατιστικά, ονόματα και σχολεία μας ταλαιπώρησαν γλυκά όλους μας καθώς βλέπαμε τα ίδια σχολεία να συμμετέχουν και τους ίδιους μαθητές να μεγαλώνουν και να συνεχίζουν να στέλνουν έργα στην Βιβλιοπαμφαγονία.

Η οργανωτική δουλειά μας γιγαντώθηκε αυτά τα τρία χρόνια . Σκεφτείτε ότι ξεκινήσαμε με 87 μαθητές  και φτάσαμε  στο φετινό διαγωνισμό τους 750. Εκτός από τα σχολεία της Ελλάδας, συναντήσαμε σχολεία της Λεμεσού Κύπρου και του Τιμίου Σταυρού στην Αμερική. Αλλά και βιβλιοθήκες και φυσιοκοθεραπευτήρια και διαπολιτισμικά κέντρα τσιγγάνων μας στήριξαν και μας εμπιστεύτηκαν τα δημιουργήματά τους.   

Η εμπειρία των τριών χρόνων μας κάνει να πιστεύουμε ότι η μικρή μας κοινωνία έχει υποδεχτεί θετικά αυτές οι δράσεις.  Το αγκάλιασμα των εκδηλώσεων, η αθρόα  συμμετοχή όλων των ηλικιών στους πολιτιστικούς χώρους που δράσαμε, καταδεικνύει ότι η τρίχρονη δράση μας έχει καταγραφεί με ανεξίτηλο μελάνι στη συνείδηση του κόσμου. Κυψέλη παιδικών δράσεων έγινε η τοπική μας κοινωνία ή η Ακράτα πόλη παιδικής δημιουργίας, όπως έγραψε πρόσφατα ένα σημαίνον πρόσωπο των γραμμάτων του τόπου μας. Μια τοπική κοινωνία που ταξιδεύει στο Διαδίκτυο μέσα από τα έργα και τις δραστηριότητες των παιδιών της. Μια κοινωνία που ενεργοποιεί τους φορείς της προς πολιτιστικές συνεργασίες με αρχιτέκτονες και δημιουργούς τα παιδιά της, δηλαδή το ίδιο το μέλλον της.  

Η σημερινή επιβράβευση κλείνει έναν κύκλο άλλων δύο βραβεύσεων από τα μεγαλύτερα σωματεία που προωθούν την αγάπη για το βιβλίο, τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά. Βραβεία που μας δίνουν τη δύναμη και το κουράγιο να συνεχίσουμε το δύσκολο έργο μας.

Μετά από συνεννόηση με την κ. Κοσμάτου η Οργανωτική Επιτροπή του σχολείου μας  ξεχώρισε τα έργα των Αχαιών  και τα παρέδωσε στην Επιτροπή Αξιολόγησης  που συστάθηκε με πρόεδρο τον καθηγητή κ. Καλλέργη. Δυο αγόρια και ένα κορίτσι κέρδισαν τελικά τα βραβεία .. αλλά θα σας κρατήσουμε λίγο ακόμα σε αγωνία αφού δεν έφτασε ακόμα η ώρα της απονομής.
Σήμερα στα πλαίσια της ημερίδας στο πρόσωπο των 92 λιλιπ. Δημοσιογράφων τιμούμε όλους τους διαγωνιζόμενους και των τριών διαγωνισμών. Ιδιαίτερα τιμούμε όλους εκείνους τους μικρούς ρεπόρτερ που άνοιξαν το σεντούκι της μνήμης, ψαχούλεψαν την αποθήκη της γιαγιάς και του παππού για να μας μεταφέρουν με έγνοια και φροντίδα τα ήθη και τα έθιμά μας, την πολιτιστική μας παρακαταθήκη, την ελληνική μας κληρονομιά.  Οι μικροί λαογράφοι πέτυχαν να παίξουν με την παράδοση και την τεχνολογία, να παντρέψουν το παλιό με το καινούριο. Τιμούμε τα 11 δημοτικά σχολεία της Αχαΐας και τους δασκάλους τους που έσπρωξαν τα παιδιά να λάβουν μέρος.

Τα σχολεία αυτά είναι:
το 1ο και 3ο Ακράτας, της Αιγείρας , το 1/θ της Παρ. Πλατάνου, των Βαλιμιτίκων, Σελιανιτίκων, Ελίκης, το 10ο Αιγίου, το 21ο , 60ο και 12ο Δημ. Σχ. Πατρών . 
 
Ο κύκλος των ευχαριστιών έκλεισε. Η τεχνολογία έχει σήμερα την τιμητική της. Ο  άνθρωπος όμως ασυνείδητα αναμένει ηθική δικαίωση από την καλπάζουσα Τεχνογνωσία και τον τρόπο χρήσης της.  
Κι αυτό οι μικροί βιβλιοπαμφάγοι το ξέρουν. 

Πάντως το θαυματουργό ποντίκι της Βιβλοπαμφαγονίας μπορεί και ενώνει τους μαθητές των σχολείων, μπορεί και ρίχνει γέφυρες επικοινωνίας και διαδικτυακής   δράσης. Μπορεί ακόμα και να εκδώσει βιβλία.
Κλείνω με μια φράση του Ουμπέρτο Έκο «Έτσι όπως χρειαζόμαστε ένα τυπωμένο βιβλίο, για να μπορούμε να σερφάρουμε στο Διαδίκτυο, έτσι χρειαζόμαστε τυπωμένα βιβλία για να αντιμετωπίσουμε κριτικά το παγκόσμιο Διαδίκτυο..».
Ας αποτελέσουν τα λόγια του Ιταλού Διανοούμενου ελπιδοφόρο έναυσμα  για να έχουμε μόνον όφελος από την ιλιγγιώδη εξέλιξη της τεχνολογίας, τα νέα επιστημονικά επιτεύγματα και την αναπόφευκτη παγκοσμιοποίηση της ζωής.

Σας ευχαριστώ

Πάτρα, 1 Φεβρουαρίου 2003

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.