Γρηγοριάδου Σουρέλλη 1996

Απόψε κυρίες και κύριοι, έχουμε την τιμή και την χαρά να φιλοξενούμε στην Ακράτα την πολυβραβευμένη συγγραφέα Γαλάτεια Γρηγοριάδου -Σουρέλη. Είναι προσκεκλημένη μας για να γιορτάσουμε όλοι μαζί, μικροί και μεγάλοι την παγκόσμια ημέρα του βιβλίου.


Σε λίγο θα παραδώσω τη σκυτάλη στην ίδια για να μας ταξιδέψει στον ονειρικό κόσμο του βιβλίου γιατί είναι μια ταξιδεύτρα που ξέρει να κρατά καλά το πηδάλιο της παιδικής λογοτεχνίας αφού το υπηρετεί επάξια 40 περίπου χρόνια.
Θα επιχειρήσω πρώτα να σκιαγραφήσω την ίδια και το έργο της ώστε η μετέπειτα επικοινωνία  της μαζί σας να είναι αποτελεσματική.

Παιδί της Μακεδονίας γεννήθηκε στην Καβάλα στα 1930 από γονείς Μικρασιάτες. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι παντρεμένη με το Γιώργο Σουρέλη που ποιήματα του συναντάμε σε πολλά της βιβλία. Είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών και αυτό που θα σας φανεί παράξενο είναι πως συνδύασε τις ευθύνες μιας πολυμελούς οικογένειας με το γράψιμο. Η ίδια λέει ότι για να επιζήσει, έλεγε στον εαυτό της ιστορίες, παραμύθια. Κι ύστερα για να ηρεμήσει τα παιδιά έπλαθε με τη φαντασία της ατέλειωτες ιστορίες.

Κάποτε γύρω στα 1964, έστειλε αυτά τα παραμύθια στο διαγωνισμό Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς από όπου και απέσπασε το α’ βραβείο. Αυτό όμως θα έλεγα ότι στάθηκε μόνο η αφορμή για την συστηματική της ενασχόληση με το γράψιμο. Η ίδια αντιλαμβάνεται τον εαυτό της συγγραφέα απ’ όταν ήταν στην κοιλιά της μάνας της όπου η Καλομοίρα την πασπάλισε με μάγια. Τούτο το μαγικό πασπάλισμα την συντρόφευε σε όλη της τη ζωή έως που ήρθε η ώρα να μπουμπουκιάσει και ν’ αποδώσει καρπούς σε δύσκολες συνθήκες. Από τότε μέχρι σήμερα η Γ. θεωρείται ως η πιο πολυγραφότατη και δημιουργική παιδική συγγραφέας.

Αν και σπούδασε Κοινωνική Λειτουργός και φοίτησε στη Σχολή Δημοσιογραφίας η ίδια δεν οφείλει εκεί την αγάπη της για το παιδί όπως αυτή ενσαρκώνεται μέσα απ’ το γράψιμο. Το οφείλει σε μια παρέα με οράματα που μέσα στους κόλπους της ένιωσαν νέα παιδιά τότε ότι μπορεί να αλλάξουν τον κόσμο. Τα οράματά τους , μαζί με το θάρρος που δίνουν πλουσιοπάροχα τα νιάτα, επικεντρώνονται στην παιδική λογοτεχνία. Γράφουν με ψευδώνυμο και εκδίδουν 4 βιβλία. Από κει και ύστερα η Γ. ασχολείται με όλα τα είδη του λόγου. Είτε αυτό είναι παραμύθι, θέατρο, ιστορία ή μυθιστόρημα πάντα πηγάζει από τις απαιτήσεις του τόπου μας, κρατώντας ζωντανή την παράδοση και την κληρονομιά μας. Είναι ένα έργο μοναδικό θα ‘λεγα , γιατί έχει την δύναμη να κοιτάξει κατάματα το παιδί , με ειλικρίνεια και σεβασμό, κάτι που την κάνει ν’ αποφεύγει τις κακοτοπιές του φτιαχτού και του παιδιάστικου. Χαρίζει έτσι στα παιδιά ένα άρτιο και δυνατό λόγο που πείθει με τη δύναμη και την αλήθεια του.

Η Γ. γράφει για το χτες, το σήμερα και το αύριο. Οι ήρωες που παρελαύνουν στα βιβλία της δεν είναι μόνο παιδιά. Είναι ζώα, πεταλούδες, άψυχα αντικείμενα που παίρνουν όμως ψυχή απ’ την ανθρωπιά της πένας της. Μια τρελή πουκαμίσα αναστατώνει τον κόσμο και μαζί συμπαρασύρει χιλιάδες παιδικά μάτια στους λυτρωτικούς δρόμους της ανάγνωσης. Έμψυχοι και άψυχοι οι ήρωες της, θαρρείς πιάνονται χέρι χέρι με τον μικρό αναγνώστη και περιδιαβαίνουν τον κόσμο ως άλλοι Μεσσίες.
Ο ήλιος, όπως λέει ο Ελύτης, με πέμπει τώρα μέσα στην τέλεια σύνταξη της πέτρας και του αιθέρος. Ω λινό καλοκαίρι, συνετό φθινόπωρο, χειμώνα ελάχιστε. Η ζωή καταβάλει τον οβολό του φύλλου της ελιάς.  Ένας τέτοιος ήλιος, καθαρός , γελαστός, που ξεσηκώνει τα παιδιά υπάρχει διάχυτος στο έργο της Γ. Η Ελλάδα είναι παντού, σε κάθε παράγραφο , σε κάθε σελίδα, πίσω από κάθε σκηνή. Τη νιώθεις γεμάτη μνήμες, γεμάτη πόνο να καθρεφτίζεται μπρος σου.

Αυτή η βαθιά ελληνικότητα χαρακτηρίζει το συνολικό της έργο, αντάμα με την πεποίθηση ότι ελληνικότητα και παράδοση, ρίζες και κληρονομιά είναι αξίες που αν δεν τις υπερασπίσουμε θα χαθούμε Σα λαός. Αυτή εξάλλου η εμμονή της συγγραφέως σ’ αυτές τις αρχές κάνει το έργο της διαχρονικό, πάντα επίκαιρο. Τα βιβλία της δεν γερνούν. Αντίθετα αποκτούν με το πέρασμα του χρόνου πιότερη αξία όπως το κρασί στο δρύινο βαρέλι που όσο μένει τόσο κατασταλάζει και γίνεται δυνατότερο. Τα βιβλία της Γ. αντέχουν στο χρόνο γιατί είναι μεστά σε λόγο, με γλώσσα απλή και δυνατή ταυτόχρονα, αλλά πάντα πηγαία και χυμώδης. Ο  λιτός και απέριττος λόγος εναλλάσσεται έντεχνα με χιούμορ και όλο τρυφερότητα σκηνές.

Τα βιβλία της ανοίγουν αλλεπάλληλα παράθυρα στη φαντασία του παιδιού αρμενίζοντας το σε κόσμους μοναδικούς που βασιλεύει η αγάπη, η τιμιότητα και όλες οι ηθικές αξίες των λαών. Έργο  όμως που σκοπεύει παράλληλα να γνωρίσει στο παιδί τον εαυτό του, τον κόσμο που το περιβάλλει και συνάμα να μπορεί να αντιστρέψει τα πράγματα. Οι ήρωες των βιβλίων της σκέφτονται, δρουν, ξεπερνούν έτσι τις αμπαρωμένες πόρτες του κλειστού ΕΓΩ στο ανοιχτό ΕΜΕΙΣ.

Ένας τέτοιος ήρωας είναι «ο σπουργίτης με το κόκκινο γιλέκο» απ’ το ομώνυμο βιβλίο που απέσπασε βραβείο Ακαδημίας Αθηνών αλλά και βραβείο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Πάδοβας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. 26 χρόνια αφότου πρωτοδημοσιεύτηκε το βιβλίο αυτό έρχεται πάντα επίκαιρο να ξεθάψει την κουρασμένη ανθρωπιά μας, τις ξεχασμένες μας ρίζες σκορπώντας γύρω μας αντιπολεμικά φέι- βολάν. Είναι οι περιπέτειες ενός τίμιου και τρυφερού σπουργιτιού που ψάχνει να βρει το κόκκινο γιλέκο του. Το οδοιπορικό του πουλιού σηματοδοτεί και το δικό μας ατομικό και συλλογικό οδοιπορικό. Πάρτε μια γεύση γραφής.

Τούτη τη γλυκιά και πικρή αίσθηση έχει, αγαπητοί μου, όποιος μεγάλος ξεφυλλίσει τα βιβλία της Γ. Νιώθει ότι είναι γραμμένα γι’ αυτόν, νιώθει ότι χιλιάδες παιδικά στόματα σαν σε συλλαλητήριο , με μια φωνή, απαιτούν έναν καλύτερο κόσμο , γιατί αυτά τα νοιάζει. «Εμένα με νοιάζει», ο τίτλος ενός βιβλίου της ίσως χαρακτηρίζει όλο το έργο της. Η Γ. γράφει από μια μεγάλη εσωτερική δύναμη και εναντιώνεται με τον τολμηρό της λόγο στον ατομικισμό και στον ωχαδελφισμό των καιρών μας. Μηνύματα αντιπολεμικά και φιλειρηνικά είναι διάχυτα στο έργο της. Προσπαθεί μέσα απ’ το έργο της να εξιλεώσει τις παγερά αδιάφορες ημέρες της ανθρωπότητας.

Μ’ ένα άλλο είδος που καταπιάνεται η πολυγραφότατη συγγραφέας είναι η ιστορική μονογραφία. Επιδέξια με λιτό και σκληρό λόγο σκιαγραφεί μεγάλες μορφές όπως ο Ρήγας Φεραίος, ο μικρός μπουρλοτιέρης  και τη ζωή του α’ Μακεδονομάχου Καπετάν Κώττα. Απ’ το βιβλίο «Καπετάν Κώττας», βραβευμένο απ’ την Ακαδημία Αθηνών θα ακούσουμε το τελευταίο απόσπασμα γι’ απόψε αντικρίζοντας το θάνατο ενός ήρωα. Πως μπορεί ο θάνατος να ‘ναι συνάμα και η αναγέννηση της ελπίδας; Μπορεί. Όταν αυτός είναι ο Ένας κι αυτός ο Ένας ενσαρκώνει με τη θυσία του τις ελπίδες και τους πόθους ενός λαού. Η ιστορία λοιπόν γράφεται από τους πολλούς ή από τον Έναν;

Τελειώνοντας κάπου εδώ θέλω να επισημάνω ότι η Γ. δεν περιορίζεται μόνο στη συγγραφή βιβλίων για παιδιά και νέους. Έχει γράψει ήδη 4 βιβλία για μεγάλους. Αγαπήθηκε όμως  απ’ τα παιδιά του σχολείου αφού έγραψε το αναγνωστικό της Δ΄ τάξης.
 Σήμερα η Γ. παρουσιάζει πλούσια κοινωνική δράση. Είναι μέλος της επιτροπής των περιοδικών «Χελιδόνια» και «Διαδρομές στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία». Είναι μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, του κύκλου παιδικού βιβλίου και της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

Για το συνολικό της έργο βραβεύτηκε απ’ την Ακαδημία Αθηνών ( ίδρυμα Ουράνη) το 1980 παίρνοντας βραβείο παιδικής λογοτεχνίας.
Θα μπορούσα ώρες να μιλάω για την ίδια και ν’ απαριθμώ τα βραβευμένα της έργα κλείνοντας έτσι την αποψινή μας εκδήλωση. Όμως η βραδιά είναι δική της.

Μόνο οι ποιητές και τα παιδιά μπορούν ν’ ανακαλύψουν πηγές φαντασίας σ’ ένα επίπεδο πιο βαθύ, πιο ουσιαστικό απ’ αυτό που η συνειδητή ματιά μας στα πράγματα μας επιτρέπει. Ας υποδεχτούμε λοιπόν όλοι τη Γ. και ας αφεθούμε στο μαγικό ταξίδι που μας υπόσχεται.


       Ακράτα, 3 Απριλίου 1996

 

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.