Περιοδ. ΡΙΖΕΣ. Πολιτιστικός Σύλλογος, Αναγέννηση 2005

Πολιτιστικός Σύλλογος «Αναγέννηση» 81 χρόνια προσφοράς και δημιουργίας


Ο πολιτιστικός σύλλογος Αναγέννηση ιδρύθηκε το 1924 μέσα σε ένα κλίμα εθνικής ανάτασης1 από την ανακήρυξη της ελληνικής δημοκρατίας2, δυο χρόνια μετά τον εφιάλτη της  μικρασιατικής καταστροφής και την δυσμενέστατη3 για τους Έλληνες συνθήκη της Λωζάνης.

Στην Ακράτα, στη μικρή κωμόπολη της Ανατολικής Αιγιάλειας τρεις άλλοι σύλλογοι είχαν ήδη αφήσει το στίγμα τους, τον πρώτο καιρό όχι μόνο στα πολιτιστικά τεκταινόμενα αλλά και στα κοινοτικά δρώμενα. Στα τέλη του 19ου αιώνα τα μέλη των πρώτων αυτών σωματείων δραστηριοποιούνταν μέσα από τις Επιτροπές Κατοίκων για τα προβλήματα της κοινότητάς τους. Ο σύλλογος Σεραφείμ (ίδρυση 1875), ο σύλλογος Ηώς (1880) και ο σύλλογος Αιγαί (1906) έκαναν τις πρώτες προσπάθειες για εξωραϊσμό. Σαράντα χρόνια μετά την ίδρυση του α΄ εξωραϊστικού σωματείου, η Αναγέννηση θα κάνει τα πρώτα της βήματα σε μια Ακράτα που βίωνε μια αξιοσημείωτη οικονομική άνθηση. Ο πληθυσμός την εποχή εκείνη στην κωμόπολη4, σύμφωνα με την απογραφή του 1920 ήταν 788 κάτοικοι ενώ το 1928 αυξήθηκε σε 967.

Από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, ο μακροβιότερος σύλλογος της περιοχής θα διαγράψει μια μεγάλη πορεία, συχνά όχι αδιατάραχτη από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες. Ήδη οι προηγούμενοι σύλλογοι είχαν ανεβάσει θεατρικές παραστάσεις, συγκέντρωναν και διέθεταν χρήματα σε έργα κοινής ωφελείας, έδιναν διαλέξεις και παρουσίαζαν μουσικές εκδηλώσεις. Στην ίδια τροχιά, στη ρότα του πολιτισμού και της προσφοράς τέθηκε και το άρμα της Αναγέννησης. 

Στα ιδρυτικά μέλη5 του συλλόγου καταγράφονται οι πιο ανήσυχοι και δραστήριοι νέοι άνθρωποι. Άνθρωποι που είχαν συμμετάσχει και στους άλλους συλλόγους. Ογδόντα χρόνια μετά, τα εγγόνια των πρώτων αυτών μελών συνεχίζουν να έχουν ενεργό δράση παίζοντας στις θεατρικές παραστάσεις και συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις που διοργανώνονται σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Είναι πραγματικά πολύ συγκινητικό για τον μελετητή της ιστορίας του συλλόγου να διαβάζει στο πρώτο καταστατικό τα ονόματα οικογενειών της Ακράτας και να διαπιστώνει ότι μέλη τους με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, έχουν προσφέρει στο σύλλογο. 

Έμβλημα του συλλόγου ο Φοίνικας και α΄ πρόεδρος ο Γεώργιος Φιλιππακόπουλος. Το α΄ συμβούλιο αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του πήρε απόφαση για την ανέγερση κτιρίου που θα στεγάζει τις πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τρία χρόνια μετά θεμελιώνεται το κτίριο κοντά στην τρίγωνη πλατεία στο ιστορικό κέντρο της Ακράτας και ηλεκτροδοτείται από το γειτονικό ελαιοτριβείο στα 1929. Το ιστορικό αυτό κτίριο που αγαπήθηκε από όλες τις γενιές των Ακρατινών στέγασε μεγάλες στιγμές πολιτισμού και θεάματος. Στη σκηνή του παίχτηκαν ερασιτεχνικά έργα από τους επίδοξους ντόπιους ηθοποιούς αλλά και έργα επώνυμων θιάσων της Αθήνας που περιόδευαν. Αξέχαστες έχουν μείνει στους ντόπιους οι χοροεσπερίδες που διοργανώνονταν από το σύλλογο. Την εποχή εκείνη αποτελούσαν το «γεγονός» στη μικρή κοινωνία της Ακράτας. Βέβαια διαφορετική αγωνία είχαν οι κυρίες για την επιλογή της τουαλέτας τη βραδιά εκείνη και διαφορετική τα μέλη του συμβουλίου που έπρεπε να βιδώνουν και να ξεβιδώνουν κάθε φορά τα ενιαία καθίσματα κινηματογράφου από το δάπεδο για να μετατρέψουν το χώρο σε αίθουσα συνεστίασης.

Με το σεισμό του Αιγίου το 1995, το τότε συμβούλιο αποφάσισε τη λήψη σεισμοδανείου για την ανακαίνιση του κτιρίου που πλέον δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για σύγχρονες προβολές ταινιών και ανέβασμα θεατρικών παραστάσεων. Με μια συμβολική εκδήλωση προς τιμήν του έρωτα και του πολιτισμού, κλείνει τις πύλες του για να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες  αποπεράτωσης. Σήμερα εν έτει 2005 οι εργασίες συνεχίζονται πυρετωδώς για να στεγάσουν τα όνειρα άλλης μιας ανήσυχης γενιάς αλλά και της γενιάς των παλαιοτέρων που περιμένουν να δουν  το κτίριο ανακαινισμένο.  

Η ίδρυση του Γυμνασίου (1921) ήταν αναμφισβήτητα μεγάλο γεγονός για την περιοχή της Ακράτας όχι μόνο για την ανάπτυξη του πνευματικού επιπέδου της αλλά γιατί όλα αυτά τα χρόνια το πνευματικό δυναμικό του σχολείου τροφοδότησε με εμπνευσμένους ανθρώπους τόσο καθηγητές όσο και μαθητές, την πραγματοποίηση των εκδηλώσεων του συλλόγου. Φοβάμαι ότι αν αναφέρω κάποια ονόματα ίσως ξεχάσω άλλα εξίσου σημαντικά. Δεν μπορώ όμως να μην αναφερθώ στο Νίκο Χωμενίδη, τον αξέχαστο δάσκαλο σκηνοθέτη, όπως τον αποκαλούν οι μαθητές του, ερασιτέχνες ηθοποιοί, τα πρώτα χρόνια των θεατρικών πειραματισμών και τη γυμνασιάρχη Έλλη Σκούταρη. Αλλά και στα νεότερα χρόνια ο Παναγιώτης Κανελλακόπουλος, η Ειρήνη Βαϊδάκη, η Ελένη Σταυροπούλου, ο Παναγιώτης Κουμπούρας, η Κατερίνα Καλύβα, η Μαρία Καρρά, η Αναστασία Ευσταθίου, ο Κώστας Κλάγκος, η Άρτεμις Παπακωνσταντινοπούλου και τόσοι άλλοι καθηγητές και δάσκαλοι των σχολείων της Ακράτας ανέβασαν θεατρικές παραστάσεις. 

Η δραστηριότητα του συλλόγου ήταν το ανέβασμα  θεατρικών παραστάσεων, οι διαλέξεις, οι μουσικές εκδηλώσεις αλλά και εκλαϊκευμένα μαθήματα με τη μορφή σεμιναρίων που έδιναν οι ντόπιοι επιστήμονες σε ένα ευρύτερο κοινό με στόχο τη γενικότερη μόρφωση. Διαβάζοντας κανείς το 2ο και 3ο άρθρο του 1ου  καταστατικού6 του συλλόγου διαπιστώνει τη διορατικότητα και το φιλοπρόοδο πνεύμα των ιδρυτών. Στο 2ο άρθρο αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Σκοπός του σωματείου η γενική πρόοδος της κωμοπόλεως και η ανάπτυξις των μελών αυτού» και στο 3ο άρθρο: «Ο σκοπός του Σωματείου επιτυγχάνεται δι’ έργων γενικής ωφελείας, δια διαλέξεων, εορτών, χορών, ερασιτεχνικών παραστάσεων, αγώνων κ.λ.π.». Η Αναγέννηση επωμιζόταν το βαρύ φορτίο του ανεβάσματος του πνευματικού επιπέδου και της προόδου του τόπου. Οι άνθρωποι αυτοί αλλά και οι μεταγενέστεροι, που έλαβαν μέρος στα διοικητικά συμβούλια ανέλαβαν υπεύθυνα την υπόθεση του πολιτισμού της μικρής κωμόπολης.

Με τον καιρό στις εκδηλώσεις προστέθηκαν και άλλες νέες, όπως συναυλίες, καρναβάλι, αναπαράσταση εθίμων του τόπου, εκδηλώσεις για παιδιά και αθλητικές εκδηλώσεις που ξεπέρασαν κατά πολύ τα όρια της Ακράτας. Δεν γνωρίζω εάν άλλος σύλλογος έχει ποτέ πειραματιστεί με τόσα πράγματα όσα η Αναγέννηση. Το σωματείο ευτύχησε να το υπηρετήσουν εμπνευσμένοι άνθρωποι οι οποίοι είχαν τη θέληση να συνεργαστούν με άλλους συλλόγους και φορείς του τόπου. Πάμπολλες είναι οι εκδηλώσεις που έχουν καταγραφεί στο ημερολόγιο του Συλλόγου αλλά και στον τύπο (εφημερίδες: Νέα, Καθημερινή, Χελμός, Αιγιάλεια, Πρώτη, Αιγίοχος, Στυξ, Πελοπόννησος και περιοδικά: Σχεδία, το Δόντι) 

Ο σύλλογος έζησε αναμφισβήτητα ιστορικές στιγμές στη μακρόχρονη πορεία του. Η ομιλία του α΄ γραμματέα του Σοσιαλιστικού κόμματος, Χρίστου Χωμενίδη για τη διαμόρφωση του ελεύθερου πολιτικού βίου το 1943, εορτές για την επέτειο του Πολυτεχνείου7 στη μεταπολίτευση, πολιτικές συζητήσεις και εκδηλώσεις αλληλεγγύης στους καταπιεζόμενους λαούς είναι μερικές από τις πολιτικές εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν. Οι γενιές που υπηρέτησαν το σύλλογο ανήκαν στο προοδευτικό δυναμικό του τόπου. Τόσο σημαντική ήταν η θητεία στα συμβούλια της Αναγέννησης που αρκετοί από τους διατελέσαντες χρημάτισαν και χρηματίζουν8 στο Δήμο ως Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι.

Στη δεκαετία του ’50 εκτός από τις φιλολογικές βραδιές όπως η «Βραδιά της Πέμπτης», διοργανώνονται και εκδρομές σε αρχαιολογικούς χώρους. Στην ταραγμένη πολιτικά περίοδο 1960-1974,  ο ιστορικός της Ακράτας Τάσος Γεωργαντόπουλος9 αναφέρεται πολύ λιτά λέγοντας ότι ήταν «από τις πιο ισχνές της ιστορίας του τοπικού Συλλόγου» και μνημονεύει μόνο τα 50χρονα από το θάνατο του θεατρικού συγγραφέα Σπυρίδωνος Περεσιάδη και τις πρώτες κινηματογραφικές προβολές με ποιοτικές ταινίες. Το 1979 διοργανώθηκε εκδήλωση αφιερωμένη στο Έτος Παιδιού με ομιλία της δασκάλας Στρατούλας Μουντζουρέλη-Κομαϊτη και απονομή βραβείων από το σύλλογο  σε μαθητές των σχολείων της Ακράτας για τις καλύτερες εκθέσεις με θέμα το παιδί.  

Τη δεκαετία του 80 ο σύλλογος παρουσιάζει έντονη δράση με ίδρυση βιβλιοθήκης, πολιτιστικές εβδομάδες, εκδόσεις ημερολογίων με κτίρια της Ακράτας και Ακρατινούς ζωγράφους, συμμετοχή στα Ελίκεια- Ανθεστήρια Αιγίου και βράβευση του άρματος με οικολογικό θέμα. Το μεγαλύτερο πάντως γεγονός ήταν τα εγκαίνια του νέου τριώροφου πολιτιστικού κτιρίου επί της οδού Περεσιάδου κοντά στον καθεδρικό ναό του Αγίου Χαραλάμπους τον Οκτώβρη του 1980. Το νέο κτίριο με αίθουσα δεξιώσεων, εξώστη για θερινό κινηματογράφο και θέατρο χωρητικότητας 350 ατόμων παραδόθηκε στο Ακρατινό κοινό που συμμετείχε οικονομικά στην ανέγερσή του.

Ο τύπος της εποχής υποδέχτηκε με διθυραμβικά σχόλια το νέο κτίριο. Μερικοί τίτλοι εφημερίδων: « Η Ακράτα έσπασε το φράγμα του χωριού» εφημ. ΤΑ ΝΕΑ (3/9/1982) και «Η Ακράτα αποκτάει σύγχρονο πνευματικό κέντρο» εφημ. Αλλαγή, κάνουν τον τόπο μας γνωστό στο πανελλήνιο. Τίτλοι που δηλώνουν πόσο πρωτοποριακά σκέφτονταν τότε οι άνθρωποι του συλλόγου με δεδομένο ότι στην Αχαΐα δεν υπήρχε παρόμοιο κτίριο που να ανήκει σε πολιτιστικό σωματείο.

Η σημασία του πνευματικού κέντρου για τον τόπο αναμφισβήτητα είναι μεγάλη καθώς στους χώρους του φιλοξένησε και φιλοξενεί στον 25ετή βίο ποικίλες εκδηλώσεις, τιμητικές βραδιές για συγγραφείς, διαλέξεις με επιφανείς επιστήμονες, πολιτικές συγκεντρώσεις κομμάτων και δημοτικών ομάδων, νομαρχιακά συμβούλια, χοροεσπερίδες, εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις άλλων φορέων και σωματείων του τόπου έως δεξιώσεις του Δήμου10.  

Η «πνευματική πατρίδα» του Σπ. Περεσιάδη τίμησε πολλές φορές τον άνθρωπο και συγγραφέα. Έτσι το 1993 με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την πρώτη παρουσίαση της Γκόλφως  στην Ακράτα, ο σύλλογος προβαίνει στην έκδοση βιβλίου με τίτλο «Γκόλφω-Εσμέ» με επιμέλεια του Τάσου Γεωργαντόπουλου από τις εκδόσεις Α.Ε Εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον. Περιλαμβάνει τα δυο θεατρικά έργα Γκόλφω και Εσμέ που είχαν εξαντληθεί από το εμπόριο. Παράλληλα μια σειρά εκδηλώσεων πλαισιώνουν το γεγονός (εκθέσεις ζωγραφικής-χειροτεχνίας, θέατρο κ.ά). Μια δεκαετία μετά επανεκδίδεται η Γκόλφω σε μια καλαίσθητη έκδοση από τις εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη με χορηγία του Δήμου Ακράτας. 

Η πορεία του συλλόγου  σημαδεύτηκε από ανθρώπους που προχώρησαν τον πολιτισμό ένα βήμα πιο μπροστά. Η Αναγέννηση δεν ήταν ποτέ ένα «κλειστό» σωματείο, αντίθετα έδινε τη δυνατότητα σε ανθρώπους να πειραματιστούν, να δοκιμάσουν νέα πράγματα και ύστερα άφοβα να παραδοθούν στην κρίση του Ακρατινού και όχι μόνο, κοινού. Τα διοικητικά συμβούλια στέκονταν αρωγοί σε αυτές τις προσπάθειες αφού όλα  γίνονταν για το καλό του συλλόγου. Οι άνθρωποι αυτοί παρουσίασαν μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις με μαθητές των σχολείων της περιοχής, μαθητικές θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής, καρναβάλι, βραδιές αφιερωμένες σε παιδικούς συγγραφείς (Γαλάτεια Γρηγοριάδου –Σουρέλη, Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου) κ.ά.
Το καλοκαίρι του 1997 ανέβηκε η παράσταση «Αναδρομή στις ρίζες» βασισμένη στα έθιμα και στις παραδόσεις της ευρύτερης περιοχής (Νωνάκριδα, Πλάτανοι, Αρφαρά κ.ά.)  τότε, έγραφα στο πρόγραμμα11 με τους συντελεστές: «..Γεια σου και σένα Αναγέννηση, που ούλους τους μερελούς καλόδεχτα στο σανίδι σου καρτεράς και ωραία παραμύθια στους θεατές να πουν αφήνεις. Γεια σας και σας βρε Ακρατινοί, και κοντοχωριανοί, να ζούμε να χαιρόμαστε ούλοι την Αναγέννηση, γιατί είν’ το σπιτικό μας…». Τούτα τα γραφόμενα δεν ήταν μόνο το αποτέλεσμα της συγκίνησης από τη συνεργασία με όλες τις γενιές των ερασιτεχνών ηθοποιών αλλά η ίδια η «γεύση» της συμμετοχής που χαρίζει η Αναγέννηση απλόχερα σε όσους τολμήσουν. Να σημειώσουμε εδώ ότι η παράσταση βιντεοσκοπήθηκε επαγγελματικά και οι βιντεοκασέτες στάλθηκαν στους Ακρατινούς της μακρινής Αυστραλίας.  

Στις ιστορικές εκδηλώσεις που είναι καταγραμμένες στη μνήμη των Ακρατινών ανήκει η τιμητική εκδήλωση για τον ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσο (24/11/1984). Μια  βραδιά  αξέχαστη σε όλους καθώς οι άνθρωποι της Ακράτας μαζί με επώνυμους ηθοποιούς (Μαλένα Μανουσάκη, Γιάννης Βόγλης) τίμησαν τον άνθρωπο και το έργο του. Ο ποιητής ενθουσιασμένος από την υποδοχή υπογράφει με τα καλλιτεχνικά βυζαντινά του γράμματα στο ημερολόγιο του συλλόγου: «…τις εγκάρδιες ευχαριστίες μου για την ωραία, τη ζεστή, τη συντροφική βραδιά που μου χαρίσανε στην όμορφη Ακράτα».

Άλλη μια ποιητική βραδιά αφιερωμένη στη μεγαλύτερη ποιήτρια της Ελλάδας, την Κική Δημουλά επεφύλαξε η Αναγέννηση στο Ακρατινό κοινό το 1995. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι το σκηνικό ήταν στημένο με πίνακες από τη δωρεά της Ζωής Ψαρού στο Δήμο Ακράτας. Νέοι και νέες με συνοδεία πιάνου απήγγειλαν ποιήματά της ενώ ο Παναγιώτης Κουμπούρας διεξοδικά και λυρικά ανέλυσε το έργο της. Σε μια πολύ φορτισμένη συγκινησιακά επιστολή που μου έστειλε αμέσως μετά την εκδήλωση έγραφε για την εκδήλωση: «Δεν ξεχνώ όλη τη χθεσινή βραδιά. Ήταν αλήθεια γενναιόδωρη και απροσδόκητα πνευματική» και πιο κάτω: «Το σκηνικό. Εδώ θα επαινέσω απερίφραστα τον διάσημον σκηνοθέτη υπό το κοινόν όνομα: μεράκι και λεπταισθησία. Ευλαβής φωτισμός, ένας πιανίστας ουδόλως ερασιτέχνης της μουσικής, που χάιδευε με τους ρυθμούς του την ανάγνωση των ποιημάτων... Ένα παλαιό έξοχο γραφείο αντί του καθιερωμένου πάγκου… και στο βάθος, το άλλο ευτυχές  απρόοπτο: η προσωπογραφία μου στην καλύτερη στιγμή της αυστηρότητάς της, του διακριτικά φωτισμένου διχασμού της, του ακόμα ελπίζοντος ημίσεώς της». 

Στις εκδηλώσεις που αγαπήθηκαν ανήκει και η παρουσίαση δύο καλλιτεχνών με ακρατινές ρίζες, του ζωγράφου και καθηγητή Πανεπιστημίου Μάριου Σπηλιόπουλου  και του συγγραφέα Χρίστου Χωμενίδη το καλοκαίρι του 1996, και η παρουσίαση του ποιητικού έργου του Αιγιώτη ποιητή Γιάννη Ανδρικόπουλου. Σήμερα το σωματείο εξακολουθεί να έχει ενεργό δράση στα πολιτιστικά τεκταινόμενα με τη συνδιοργάνωση με τον πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου του ακρατινού καρναβαλιού, που έγινε πλέον θεσμός μετά από εννιά χρόνια συνεχούς πορείας στους δρόμους του κεφιού. Επαινετικά σχόλια απέσπασε και η εκδήλωση για την άφιξη της ολυμπιακής φλόγας στο πλαίσιο των Ολυμπιακών αγώνων 2004, με χοροθέατρο και αναφορά στην ιστορία του τόπου από την αρχαιότητα ως σήμερα «σκηνοθετημένο» από ανθρώπους της Αναγέννησης και του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου12. Τα "Πολιτιστικά Καλοκαίρια" είναι κι αυτά θεσμός πλέον με πλούσιες και ποικίλες εκδηλώσεις (φιλοξενία χορευτικών συγκροτημάτων, θεατρικών έργων, θεάτρου σκιών, βραδιές με λαϊκή και δημοτική μουσική κ.ά) σε πολλά τοπικά διαμερίσματα του δήμου. Ο σύλλογος έχει και διαδικτυακή παρουσία (δελτία τύπου, πολιτιστικές εκδηλώσεις κ.ά) στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Ακράτας: http://www.akrata.gr/civil/anagenisi.htm όπου ο επισκέπτης του κυβερνοχώρου μπορεί να δει συνοπτικό ιστορικό και φωτογραφικό υλικό από εκδηλώσεις.

Το 2004 ήταν μια πλούσια σε δραστηριότητα χρονιά καθώς διοργανώθηκαν τα Περεσιάδεια με αφορμή τα 150 χρόνια από το θάνατο του θεατρικού συγγραφέα. Πραγματοποιήθηκε πανελλήνιο συνέδριο με θέμα τη θέση του  Σπ. Περεσιάδη στο Νεοελληνικό Θέατρο με ομιλητές έγκριτους επιστήμονες και σκηνοθέτες. Παρουσιάστηκε η ζωή και το έργο του συγγραφέα με θεατρικό Αναλόγιο που έπαιξαν τρεις γενιές ερασιτεχνών Ακρατινών ηθοποιών. Ετοιμάζεται «βαλίτσα» με εκπαιδευτικό υλικό για τον Σ. Περεσιάδη που θα ταξιδεύει στα σχολεία της Ελλάδας και είναι υπό έκδοση βιβλίο με τα πρακτικά από το συνέδριο και το αναλόγιο στον εκδοτικό οίκο Α. Α. Λιβάνη.    

Το έργο προσφοράς της Αναγέννησης στον τόπο όλα αυτά τα χρόνια ήταν καρπός συνεργασίας και συλλογικής δουλειάς των ανθρώπων που βρίσκονταν στο πηδάλιο της διοίκησης. Κι όταν τα διοικητικά συμβούλια αδράνησαν ή αποκόπηκαν από την κοινωνία, εισέπραξαν την αδιαφορία και τη μη συμμετοχή των κατοίκων στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις. Δυστυχώς σήμερα οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες  δημιουργούν προβλήματα στη διαχείριση του συλλόγου αφού τα δύο κτίρια που του ανήκουν απαιτούν πολλά λειτουργικά έξοδα για να συντηρηθούν. Έχουν γίνει ενέργειες προς την πολιτεία για αποπεράτωση των κτιρίων αλλά καμία μέχρι τώρα βοήθεια δεν έχει έρθει, κάτι που γεμίζει με πικρία όσους αναλαμβάνουν τη διοίκηση του συλλόγου.

Εδώ και χρόνια ο Δήμος Ακράτας επιχορηγεί ετήσια το σωματείο για τα λειτουργικά του έξοδα, μια πολιτική που εφαρμόζει και με τα άλλα σωματεία που δραστηριοποιούνται στο Δήμο (Φιλαρμονική, Αθλητικός Όμιλος κ.ά.). Ο αγώνας όμως και η δράση των εκάστοτε διοικητικών συμβουλίων είναι ένας αγώνας δρόμου για να συγκεντρωθούν χρήματα για την αποπεράτωση του ισογείου του πολιτιστικού κέντρου που είναι ακόμα ημιτελές. Η χοροεσπερίδα του συλλόγου ενήμερα του Αγίου Χαραλάμπους (Οι Γεράσιμος Ανδρεάτος και Τ. Ρουσέα τραγούδησαν το 2004), οι συναυλίες (η ιστορική συναυλία των Πυξ Λαξ στο γήπεδο Ακράτας το 1997) και το ανέβασμα θεατρικών παραστάσεων είναι κινήσεις ταυτόχρονα ποιοτικής αναβάθμισης του τόπου αλλά και προσπάθειας για οικονομική ενίσχυση.

Θα κλείσω την αναφορά μου αυτή στο σύλλογο με ένα απόσπασμα από την εφημερίδα Χελμός που γράφηκε το 1953: «Όταν το έτος 1924, οι φιλοπρόοδοι νέοι της Ακράτας απεφάσισαν να ιδρύσουν τον Σύλλογο ¨Αναγέννησις¨ δεν εφαντάστησαν το μέγεθος της μορφωτικής και εκπολιτιστικής επιδράσεως που εδημιούργει εν τη εξελίξει του ο Σύλλογος…». Από τότε μέχρι σήμερα έχει περάσει μισός αιώνας και η Αναγέννηση δεμένη στο άρμα του πολιτισμού συνεχίζει το επίπονο έργο της. Επιμένει κόντρα στον ατομικισμό των καιρών να παράγει έργο πολιτισμού. Επιμένει κόντρα στους ανέμους του ωχαδελφισμού να ανεβάζει θεατρικές παραστάσεις και να κάνει τα βαρετά βράδια της επαρχίας γόνιμα και αποδοτικά ή όπως είχε γράψει ο θεατρικός συγγραφέας Γιώργος Μανιώτης για τη θεατρική ομάδα του συλλόγου στα ΝΕΑ13:i «Εκεί, λοιπόν, μέσα στους απέραντους χειμώνες της ελληνικής επαρχίας, στις μικρές κοινότητες των ερασιτεχνών, πιασμένοι χέρι χέρι, γεμάτοι αυταπάρνηση και ουσιαστικές  πνευματικές ανησυχίες, πολλές φορές μας κάνουν να βλέπουμε θέατρο με άλλα μάτια, πιο χλωρά!».

Η Αναγέννηση μπορεί να καυχηθεί ότι προσφέρει πολιτιστικό έργο εμπλέκοντας το πιο νέο και δημιουργικό κομμάτι της κοινωνίας στην υπόθεση του «δημιουργείν» και του «παιδεύειν». Εύχομαι η τροχιά της να συνεχίσει αδιατάρακτη γύρω από τον πλανήτη της προσφοράς και του εθελοντισμού, γιατί τούτος ο τόπος το αξίζει. Τούτος ο τόπος, ας μην ξεχνούμε, σέρνει μαζί του δυο αιώνων πολιτιστική παράδοση και μια βαριά παρακαταθήκη που εναγωνίως θέλει και μπορεί να κληροδοτήσει στις ερχόμενες γενιές.

Αναστασία Ευσταθίου
Μάρτιος 2005

 

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.