Οδοιπορικό

Περπατώντας στις γειτονιές του Δήμου μας…
Η περιοχή προσφέρει ιδιαίτερη ευχαρίστηση στον επισκέπτη που θα αποφασίσει να γνωρίσει καλύτερα τις γειτονιές της. Με το φυσικό της κάλλος δίνει την ευκαιρία για μικρές εξορμήσεις στους πάμπολλους οικισμούς της που το σχέδιο «Καποδίστριας» ανέλαβε να συνενώσει και να δημιουργήσουν τον Δήμο Ακράτας.
 
Ξεκινώντας κανείς τη ¨βόλτα¨ από την έδρα του Δήμου, τον οικισμό της Ακράτας, πρώτα θα συναντήσει ταΣυλιβαινιώτικα. Το όμορφο χωριό επεκτείνεται εκατέρωθεν του επαρχιακού δρόμου που συνδέει την παραλία με την Ακράτα και σίγουρα έχει πολλά να δώσει στον επισκέπτη. Τα καλοχτισμένα νοικοκυρεμένα σπίτια, οι αυλές με τα λουλούδια και τους μικρούς κήπους καλωσορίζουν τον επισκέπτη που περπατά στα δρομάκια του οικισμού. Όλο και κάποιος γέροντας ή γερόντισσα έχει να αφηγηθεί μια ιστορία από την παλιά Συλίβαινα, το χωριό που εξαφανίστηκε στις αρχές του αιώνα από την κατολίσθηση του βουνού ή για την ξακουστή Βαρβαρίτικη τέχνη των μαστόρων της πέτρας. Από τη Βίγλα ο επισκέπτης θαυμάζει την Ανατολή του ήλιου, όλη την παραλιακή ζώνη (παραλία Συλιβαινιωτίκων), το δέλτα του ποταμού Κράθη, την εμπορική κίνηση και την εθνική οδό Πατρών –Κορίνθου.
 
Κατεβαίνοντας στο Κράθιο με την αγορά να σφύζει από ζωή και κίνηση όλους τους μήνες του χρόνου και τους καλοκαιρινούς να κορυφώνεται, αντικρίζει όμορφα διώροφα κτίρια, αλλά και πολυτελείς πολυκατοικίες που στεγάζουν τους παραθεριστές. Μια σύγχρονη πολιτεία καλοδέχεται τον επισκέπτη παρέχοντάς του σχεδόν τα πάντα από διαμονή, καλό φαγητό, διασκέδαση, αγορές έως και ραχάτι στη βοτσαλωτή παραλία της.
 
Στην ήσυχη Ποροβίτσα, κανείς, αφήνεται στην ομορφιά του κάμπου με τα λιόδεντρα, τις μουσμουλιές και τις λεμονιές, στις οσμές των λουλουδιών και στη δροσερή αύρα που κατεβαίνει από το φαράγγι του ποταμού. Οι μόνιμοι κάτοικοι πάντα με ένα χαμόγελο είναι πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν τον επισκέπτη. Ανάμεσα στα φιδωτά δρομάκια ξεπροβάλλουν καλοχτισμένα οικήματα, ήπιες παραθεριστικές κατοικίες στη σκιά των πανύψηλων δέντρων που φύονται δίπλα στον ποταμό Κράθη.
 
Μέσα από μια πευκόφυτη διαδρομή ο επισκέπτης οδηγείται στον άλλοτε Δήμο Κραθίδος. Στον ονειρικό όρμο της Παραλίας Πλατάνου η νοικοκυροσύνη και η τάξη των κατοίκων είναι εμφανής σε κάθε βήμα. Οι ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις του δραστήριου συλλόγου η ¨Κραθίς¨ θα σαγηνέψουν τον επισκέπτη που σίγουρα θα τις τιμήσει με την παρουσία του. Εξάλλου το λαογραφικό μουσείο που στεγάζεται στο άλλοτε δημοτικό σχολείο του χωριού, θα ξυπνήσει μνήμες και εικόνες από άλλες εποχές σημαδεμένες από την παράδοση.
 
Ανηφορίζοντας προς τον Άνω Πλάτανο ο επισκέπτης αφήνει πίσω του τις μυρωδιές της θάλασσας και αφήνεται στο χάδι του παραδοσιακά χτισμένου χωριού. Αντικρίζει το μεγαλείο του Κορινθιακού κόλπου από την τεράστια πλατεία, μια ανοιχτή αγκαλιά στον εξώστη του χωριού. Σε ένα πανέμορφο αμφιθεατρικά χτισμένο χωριό με στενά δρομάκια, πλακόστρωτα σοκάκια που ευωδιάζει ο βασιλικός στις γλάστρες των γυναικών του χωριού, ανακαλύπτει κανείς μιαν άλλη εποχή. Ο ΄Αι-Ανδρέας λιτός και απέριττος χωμένος στην αγκάλη των παραδοσιακών παμπάλαιων σπιτιών που τον περιτριγυρίζουν, οι βρύσες και το κοινοτικό πλυσταριό που άλλοτε συγκέντρωναν τα καρδιοχτύπια των νέων κοριτσιών αλλά και η Ανάληψη με το ξυλόγλυπτο καρυδένιο τέμπλο της είναι στάσεις απαραίτητες. Το κτίριο του πολιτιστικού συλλόγου ¨Πήγασος¨ που έκλεισε έναν αιώνα πολιτιστικής δράσης δεσπόζει σαν άρχοντας στην κεφαλή της πλατείας. Παραδοσιακές ταβέρνες και καφενεία είναι εκεί περιμένοντας να εξυπηρετήσουν πρόθυμα τον επισκέπτη.
 
Στο κεφαλοχώρι του Δήμου, τον Καλαμιά, ο επισκέπτης θα συναντήσει ένα χωριό χτισμένο στην πλαγιά του βουνού. Οι κάτοικοι που στην πλειοψηφία τους ασχολούνται με τις σύγχρονες καλλιέργειες (ελιά, αμπέλια, καλοκαιρινά φρούτα κ.ά) και έχουν μετατρέψει με τον ιδρώτα τους τον αφορεσμένο κάμπο σε «ευλογημένη γη», θα βρουν χρόνο να ξεναγήσουν τον επισκέπτη στις ομορφιές του χωριού τους: Την Υπαπαντή που δεσπόζει στο κέντρο του χωριού και σημαδεύει τις χαρές και τις λύπες των κατοίκων, την ¨Αναγέννηση¨ το πολιτιστικό κτίριο του δραστήριου συλλόγου και το πετρόχτιστο δημοτικό σχολείο που στην αυλή του φιλοξενεί πανηγύρια και εκδηλώσεις. Λίγο έξω από τον Καλαμιά, το έρημο χωριό (Σκεπαστό) με τα θεμέλια του αρχαίου ναού που πρόσφατα ανακαλύφθηκαν, θα ανταμείψουν τον αρχαιολάτρη επισκέπτη.
 
Κατηφορίζοντας το δρόμο προς την Ακράτα ο επισκέπτης θα συναντήσει το Βούτσιμο, ένα ήσυχο χωριουδάκι μέσα στα λιόδεντρα. Ένας καφές στην πλατεία και στο μοναδικό καφενείο του χωριού θα δροσίσει τον επισκέπτη που αν είναι τυχερός μπορεί να ακούσει από τους γεροντότερους ένα δυο στίχους από τα Αγιοβασιλιάτικα κάλαντα που έψελνε κάποτε όλο το χωριό. Οι τραγουδιστάδες έψελναν και οι σακατζήδες μάζευαν αυτά που έδιναν οι νοικοκυραίοι: «…ο Κύριος μας έδωσε τρεις χάρες με σοφία τον πλούτο με την αρετή και τη φιλοξενία».
 
Το επιβλητικό φαράγγι του Περιστεριώνα συναντά κανείς καθώς διασχίζει τον Κράθη. Το άγριο τοπίο, οι απότομοι αντικριστοί σε απόσταση αναπνοής βράχοι ημερεύουν από την ζωογόνο κάθοδο του νερού και τις χαμηλές πτήσεις των σπάνιων πουλιών. Στάση που γαληνεύει την ψυχή του επισκέπτη. Έργο τέχνης που δημιούργησε με περισσή φροντίδα η Φύση με τη σμίλη του χρόνου.
 
Παίρνοντας δεξιά τον επαρχιακό δρόμο Ακράτας –Ζαρούχλας, ο επισκέπτης θα συναντήσει τον Πύργο. Στον οικισμό αυτόν ο Άι- Γιώργης έχει τον πρώτο λόγο και προς τιμήν του και το πανηγύρι το Πάσχα. Τα λιγοστά σπίτια καλοβαλμένα στη ράχη του κατάφυτου βουνού περιμένουν τους παραθεριστές να ξεκουραστούν σε μια γαλήνια φύση.
 
Το οδοιπορικό θα ήταν ελλιπές εάν ο επισκέπτης δεν ερχόταν σε επαφή με την μοναδική ομορφιά της Αμπέλου ή Μπαλκουβίνας. Αριστερά από την Ακράτα επεκτείνεται το ηλιόλουστο χειμώνα καλοκαίρι χωριό με τις αγροτικές καλλιέργειες, τους αμπελώνες, τα λιοστάσια. Οι άνετοι δρόμοι και η άψογη ρυμοτομία του οικισμού που οδηγούν στα νεόδμητα σπίτια αλλά και στην εκκλησία του χωριού τον Άγιο Κωνσταντίνο και Ελένη, έχουν πολλά να δώσουν στον επισκέπτη. Λίγο πιο πάνω βίλες και σπιτικά σκαρφαλωμένα στα Κορακιάνικα αγναντεύουν το οροπέδιο της Ακράτας στα αριστερά και το Δήμο Αιγείρας με το αρχαίο θέατρο στα δεξιά. Από εκεί πάνω η θέα αλλά και οι χαμηλές πτήσεις των γερακιών κόβουν την ανάσα.
 
Μέσα από μια καταπράσινη διαδρομή, τελευταία στάση του επισκέπτη, σίγουρα θα είναι ο οικισμός Γκουμέικα με τα πλούσια αρχαιολογικά του ευρήματα (περιοχή Γρασιδοτόπι). Στη ράχη του λόφου που δεσπόζει πάνω απ’ την παραλιακή ζώνη, σπίτια ηλιόλουστα χαρίζουν τη μοναδική θέα του τουριστικού θέρετρου που ξετυλίγεται από εκεί.
 
Η ¨βόλτα¨ στην ενδοχώρα του Δήμου κάπου εδώ έχει τελειώσει. Μα ένα είναι το σίγουρο. Ο επισκέπτης έχει ακόμα πολλά να δει. Οι Φούρνοι με τα πρώτα σπίτια των Ακρατινών, τα Κωστέικα, τα Λιθόπετρα, η Άνω Ποροβίτσα με το μεγάλο πουρνάρι, η Παλιοσταφίδα, το Δρυμονάρι, το Κρυονέρι, η Καψακού, οι Ποταμιές, τα Ξοθιάνικα και το Κορινθιακό μπαλκόνι είναι γωνιές που έχουν να δώσουν στον επισκέπτη. Η ανταμοιβή θα είναι η επαφή με το παραδοσιακό χρώμα, μια σκιά με μια δροσερή πηγή και ίσως ένα πλατάνι.
 
(Κείμενο : Αναστασία Ευσταθίου).
 
Φιλοξενείται στο site του Δήμου Ακράτας : http://www.akrata.gr/Default.aspx?tabid=237

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.