Γεώργιος Τσαγκάρης 2006

Με μουσικές εξαίσιες... αλλάζουμε τον κόσμο
09 Αυγούστου 2006 01:44

Με μουσικές εξαίσιες μας ταξίδεψε ο Γιώργος Τσαγκάρης, και όχι μόνο, το βράδυ της Τρίτης, στο έβγα του Ιούλη, στην εκδήλωση του ιδρύματος Μ. Χατζιδάκις Ν. Γκάτσος. 


Είχαμε την τύχη να γευτούμε γνωστά μουσικά ακούσματα και ρυθμούς από όλο τον κόσμο τέλεια, μοναδικά και ανεπανάληπτα δοσμένα από το κουιντέτο εγχόρδων «Μούσα» υπό τη διεύθυνση του πολυτάλαντου συνθέτη. 

Μας ξάφνιασε όμως ο μουσουργός εκείνο το βράδυ, γιατί μας αποκάλυψε έναν εξαίσιο διανοούμενο, έναν απλό και άμεσο αλλά βαθυστόχαστο συνομιλητή. Απόδειξη το κοινό, που δεν έπαυε να χειροκροτά κάθε μουσικό άκουσμα αλλά και να κρατά την ανάσα του σε κάθε λεκτική εισαγωγή του μεγάλου καλλιτέχνη. Βλέπετε, όσοι τυχεροί βρέθηκαν εκείνη τη γλυκιά βραδιά του καλοκαιριού στο προαύλιο του 1ου Δημοτικού σχολείου Ακράτας έζησαν ένα μουσικό ταξίδι που, όχι μόνο χάιδεψε τις ψυχές, συνδαύλισε τις μνήμες, αλλά ανατάραξε και το νου. Και αυτό το ταξίδι, έχοντας αφετηρία το παραδομένο στο λόγο και τη μουσική του Γ. Τσαγκάρη κοινό, έκανε το γύρο το κόσμου για να σιγοψιθυρίσει στους στιβαρούς ηνίοχους της εξουσίας ότι η ειρήνη δεν είναι ένα ακόμα τετριμμένο σύνθημα που ακούγεται εντονότερα την ώρα που μαίνονται οι σειρήνες του πολέμου. 

Η ειρήνη μπορεί να ταξιδέψει με καΐκια τις νότες των εγχόρδων και με τις εξαίσιες μουσικές του κόσμου σε ούριο άνεμο. Νότες που πλημμύρισαν την αυλή του σχολείου και έκαναν πολλά μάτια να βουρκώσουν και πολλά χέρια να σφίξουν το χέρι του διπλανού ακροατή. Μπορεί να έλειπαν τα παιδιά με τις χαρούμενες φωνές τους για τις καλοκαιρινές διακοπές απ' την αυλή του σχολειού για να ακούσουν όσα ειπώθηκαν, όμως ο Τσαγκάρης διανοούμενος μας άφησε άναυδους με τον κατανοητό, μεστό λόγο του. Μετρημένες κουβέντες, ουσιαστικές έπεφταν προσεκτικά διαλεγμένες σαν χάντρες πολύτιμου κεχριμπαρένιου κομπολογιού αφήνοντας να σταλάξουν πεντακάθαρες σταγόνες αλήθειας στο πηγάδι της ψυχής μας. 

Ο Τσαγκάρης δάσκαλος, παιδαγωγός, μουσουργός, συνθέτης, ο Τσαγκάρης σκεπτόμενος και συνδιαλεγόμενος με το κοινό του. Συνοδοιπόροι στο εξαίσιο μουσικό ταξίδι ο Μπαχ, ο Σκαλκώτας, ο Μότσαρτ, ο Μπετόβεν, ο Τσαϊκόφσκι αλλά και ο Αλμπινιόνι και ο Πιατσόλα, συνθέτες που μας ξενάγησαν στη μαγεία της μουσικής. Το πάθος του αργεντίνικου τάγκο, ο φόρος τιμής στο παγκόσμιο αίμα της θρηνωδίας, το κυμάτισμα του πελάγους του κρητικού τραγουδιού και το βαρύ συναίσθημα του ηπειρώτικου, διαφορετικά ακούσματα απίθανα δεμένα με το γρήγορο Rock and Roll, το μελωδικό Summer Time και τον χαρούμενο Λατίνο ρυθμό της Νάπολης. 

Ευχαρίστησε, κι εγώ δεν ξέρω, πόσες φορές τους συνεργάτες του. Τους παρουσίασε με τα μικρά τους ονόματα και τους ευχαρίστησε τόσες μα τόσες φορές υπογραμμίζοντας τη σπουδαιότητα της συνεργασίας αυτής, κι ύστερα παραμέρισε για να αφήσει το χειροκρότημα του κόσμου να εξυψώσει τους καλλιτέχνες βιρτουόζους του βιολιού, της βιόλας, του μπάσου και του βιολεντσέλου και να τους βάλει στη θέση που ανήκουν. Ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά κι απ' αυτόν ακόμα τον συνθέτη. 
Δεν γράφω αυτά τα λόγια για να επαινέσω την πρωτοβουλία και την άρτια διοργάνωση των ανθρώπων του ιδρύματος, αυτά τα θεωρώ δεδομένα. 

Μια πρώτη γεύση πήραμε από την εισαγωγή του Γιώργου Γκολφίνου, που παρουσίασε τον συνθέτη -συγγραφέα με φωνή συγκινημένη και με την έντασή της να ανεβαίνει τη στιγμή που μετατρεπόταν σε κραυγή διαμαρτυρίας για να δώσει ταυτόχρονα το σύνθημα για εκείνη τη βραδιά. Μια βραδιά που η μουσική πήρε το τσαλακωμένο λάβαρο της ειρήνης και βγήκε στους δρόμους της Ακράτας για να καταγγείλει τη βία όχι με παλμό επαναστατικό αλλά με το εύηχο παιχνίδισμα των μουσικών της γης και με πολλά πιτσικάτο, έτσι για να πονάει πιο πολύ ο νους και να αφήνει την πίκρα των τραγικών γεγονότων πιο διακριτή στο στόμα. 

Γράφω, γιατί η βία, δυστυχώς, έχει πρόσωπο. Το βιώνουμε σήμερα, στη μικρή μας πόλη εκεί που οι βομβαρδισμοί του Λιβάνου δεν φτάνουν στα αυτιά μας παρά μόνο μέσα από την τηλεοπτική εικόνα. Εμείς, εδώ, ζούμε τη δική μας ύπουλη και σιωπηλή σύρραξη, άλλοτε με θανάτους νέων παιδιών, με ξυλοδαρμούς σε παραλιακά κέντρα για απόδοση της πρωτόφαντης «δικαιοσύνης» του σπασμένου μπουκαλιού στο μάγουλο ανυπεράσπιστου θαμώνα ή με βιασμούς ψυχών και σωμάτων στον τύπο ή στους θάμνους της ακτής, ανάλογα με το ποιος είναι ο θύτης και ποια είδους δύναμη θέλει να επιδείξει και άλλοτε με λαθρεμπόριο εξαρτησιογόνων ουσιών στις αγκαλιές αθώων ακόμα αμούστακων παιδιών.

Ό,τι συντελέστηκε εκείνη τη βραδιά χάρις στην εξαίρετη μουσική του Γιώργου Τσαγκάρη, ήταν για να μην ξεχνάμε ούτε στιγμή ότι μπορούμε να αντισταθούμε στο τέρας της ομογενοποιημένης παγκοσμιοποιημένης βίας κάθε μορφής εξουσίας που απλώνει τα πλοκάμια της και απειλεί να μας πνίξει και να μας συνθλίψει στις Συμπληγάδες ενός απρόσωπου κόσμου. Μια βραδιά πολιτισμού ξεχωριστή που θα φεγγοβολάει στη μνήμη μας σαν πυγολαμπίδα στον πηχτό σκοταδισμό που βιώνουμε.
Για άλλη μια φορά προβάλλει ουσιαστικός ο παιδαγωγικός ρόλος του ιδρύματος στην περιοχή μας αλλά και ο ρόλος κάθε πολιτιστικού φορέα στην άνδρωση των ψυχών και την ανάταση του πνεύματος έτσι ώστε να ορθωθούν τα σώματα των ανθρώπων σαν απαγορευτικές πύλες απέναντι στον πολιορκητικό κριό του βίαιου κόσμου, που σαν τον μαύρο ακέφαλο καβαλάρη καταφθάνει να θερίσει στα δικά μας αλωνάκια και να μας παραδώσει δεμάτια από λευκά φέρετρα.

Η μουσική, το θέατρο, η κάθε μορφή Τέχνης μπορούν να κλείσουν τους δρόμους αυτής της πρωτοφανούς για τα χρονικά επέλασης, και να σιγάσει το τρομερό χλιμίντρισμα του αλόγου ή, αν θέλετε, το τρομερό χλιμίντρισμα του άλογου και του παράλογου. Κι αν με την τέχνη δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, όπως θέλω να πιστεύω γράφοντας στον τίτλο, τουλάχιστον ας αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Είναι κι αυτό μια ηχηρή επανάσταση στους βαρήκοους καιρούς. 

ΣΤΥΞ:
http://www.styga.gr/index.php?sid=5c9905caf1d5f6babbce91b0d3391d04&act=detail&article=2160

Αν. Ευσταθίου

Блог http://webekm.com/ и още нещо.

Full premium theme for CMS

Bookmaker bet365 The best odds.